Dubbele Witte

In de serie 'De Groentetuin' volgen we de tegenslagen en bescheiden succesjes van moestuinbeginneling Alma Huisken. Aflevering 4.

'Dubbele Witte Zonder Draad! Dubbele Witte Zonder Draad!' Aan het einde van lange wandelingen, wanneer wij kinderen sloffend achterop raakten, sprak mijn vader deze woorden uit, in steeds hetzelfde, opgewekte marstempo. Zo moedigde hij ons aan nog even vol te houden. Gek genoeg werkte het (een bezwerende mantra avant la lettre). Bovendien kwam er een geheimzinnig wezentje bij in mijn kinderleven, dat Dubbele Witte Zonder Draad heette. Pas beschamend veel later ontdekte ik zijn ware aard, in een zaadcatalogus: 'een malse stamslaboon met lange pluk, zeer goede smaak en uitstekende opbrengst'. Je kunt je door mindere helden laten inspireren.

Bonen die Witte Krombek en Friese Woudboon heten, augurken genaamd Nimbus of Hokus, en bieten die vragen om een keuze uit Egyptische Platronde, Kogel2 of Halflange Cylindra: als amateurkweker bezwijk je onder het assortiment aan groenten, kruiden, groenbemesters en bloemen dat zaadleveranciers over je uitstorten. Ook onder handelaren zélf is de keus groot, van bedrijfjes met een zwak voor streekgewassen (liefdevol beschreven in bescheiden kringloop-catalogi) tot landelijk bekende firma's, die je direct bij registratie als volkstuinder beschieten met spetterende folders vol bloedrode tomaten en kapucijners zo paars als een bisschop, onwerkelijk gaaf van lijf en leden.

Desondanks omringde ik me vorig jaar met al die gidsen en prijscouranten en kwartette enige weken later opgetogen met de gearriveerde zaadzakjes. Tomaten! Pompoenen! Wilde-bloemen-mengsels! Maar hoe moest dat met die hoeveelheden? Menige verpakking vermeldde: '3 gram, voldoende voor 20m²'. Met twintig zakjes kon ik niet alleen mijn eigen 110m² voorzien, maar het integrale volkstuincomplex. Het antwoord daalde snel in: opkweken en uitdelen.

In de vroege lente raakten dozijnen kweekbakjes in de vensterbanken gevuld met leesbril-vragende korreltjes die eens bonkige knolselderij zouden voortbrengen. Geweldig, dat voorzaaien! Tenzij je op reis gaat... Er was een vriendelijke geest die mijn post en kranten bijhield, maar niet doordrong tot de vensterbanken, want over het broeiend gewas had ik spijtig genoeg niet gerept. Ergo: al het zaaigoed naar de knoppen. (En uitdelen, ho maar.) Een bezoek aan de markt bracht uitkomst. Dan maar voorgetrokken andijvie en bundeltjes speelgoed-prei, strak in een krant gerold.

Ook over de Belgische grens zocht ik mijn heil, bij een kleine kwekerij bekend om 'vergeten' gewassen. Uit zaad teelt de kweker groente, fruit en kruiden, bestudeert de ontwikkeling van de planten en laat ze opnieuw zaad schieten. Het volgend jaar weet hij hoe de plant zich gedraagt en verkoopt hem, als zaad of zaailing, met zijn bevindingen erbij. Daar in België had ik het voor het uitzoeken: Russische bladkool, eeuwenoude sla en de mooie exoot perilla, een kruid met dieppaars, licht geveerd blad. Perilla heet ook wel shiso, of Japanse basilicum, en geeft kleur en smaak aan oosterse ingelegde gember, die zo onmisbaar is bij gerechten als sashimi en sushi. Als decoratieve plant schonk hij eveneens voldoening: mijn exemplaar groeide uit tot een flinke struik die prachtig kleurde tegen steenrode hemelsleutel en mauve asters.

Afgelopen december arriveerden de nieuwe zaadgidsen. Gul vulde ik de bestellijsten in, me ferm voornemend het dit jaar beter te doen. Ik viel voor de zwart-witte droogboon Yin Yang, die het Chinese dubbelteken voor vrouwelijke en mannelijke krachten op zijn bastje draagt. Een grote zaadhandelaar voert hem dit jaar voor het eerst, naast een eigentijds assortiment oosterse bladgroenten. Bewezen helden van de Hollandse velden werden niet vergeten, zoals Flakkeese wortelen, Rijnsburger uien en de Bloemendaalse Gele, of 'slobberkool': een heerlijke savooienkool, zacht en romig van smaak. Eens doodgewoon in het groenteschap, maar overvleugeld door groene varianten uit Enkhuizen en Breda. En kijk, wie prijkt daar tussen Blauwschokker en Kogelboon? De Dubbele Witte, de mantra uit mijn jeugd. Nog even en dan staat ie op mijn land. Tenminste: als alles goed gaat, dit jaar.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden