Ds. H. Albertz 1915 - 1993

Van onze correspondente

Als theoloog en als politicus had Albertz de ondankbare rol het geweten van Duitsland te zijn. Hij werd als dominee meermalen door de nazi's gevangen gezet, onder meer omdat hij als kritisch kerkleider openlijk in gebed ging voor pastor Martin Niemoller die in een concentratiekamp zat. Na de oorlog werd hij minister van vluchtelingenzaken in Nedersaksen. In 1955 kwam hij als SPD-er in de gemeente van Berlijn. Toen Willy Brandt in 1966 minister van buitenlandse zaken werd, volgde Albertz hem op als burgemeester. In die tijd maakte Albertz persoonlijk en politiek een belangrijke ommezwaai. Terwijl hij op 2 juni 1967 met de omstreden sjah van Perzie in de Deutsche Oper van Berlijn zat, werd voor de deur de demonstrerende studentenleider Benno Ohnesorg door de politie dood geschoten. Heinrich Albertz trad af als burgemeester. Hij verklaarde later: "Ik was op zijn zwakst toen ik het hardst was." Vanaf dat moment kiest Albertz de zijde van de studentenbeweging waardoor hij meer en meer van zijn partij verwijderd raakt. Als de uiterst linkse 'Beweging van 2 juni' in 1975 de CDU-partijvoorzitter Peter Lorenz gijzelt, vliegt Albertz op verzoek van de RAF als vrijgeleide mee naar Jemen waar de activisten in vrijheid zijn. In dat vliegtuig ontfermt Albertz zich over de RAF-leden. Daar knoopt hij onder andere met Gabriele Tiedemann een contact voor het leven aan. Hij bezoekt daarna ook veel RAF-leden in de gevangenis. Hij zei daar kort geleden over: "Het kunnen allemaal onze zonen en dochters zijn. Men moet zich om hen bekommeren." Albertz verweet de Duitse staat een te harde houding jegens extreem links: "De staat moet sterk zijn en de staat is niet sterk omdat ze zich zwaar bewapent, maar als ze genade kent."

Albertz verweet zijn Evangelische kerk altijd teveel aan de kant van de macht te staan in tegenstelling tot de kerk in de DDR. Voor jongeren die uit de DDR ontsnapten, had hij weinigbegrip. "Die komen hier alleen voor de welvaart terwijl politieke vluchtelingen uit de Derde Wereld hier geen voet aan de grond krijgen."

Bang voor de dood was de christen Albertz niet. Maar oog in oog met de opgaven en zorgen op zijn weg, zat hij vaak aan de "grens van berusting en vermoeidheid" , zei hij. "Maar uit ervaring weet ik dat berusting de doodzonde is van het christendom."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden