Druk VS in Midden-Oosten gewenst

De routekaart naar de vrede in het Midden-Oosten lijkt vooralsnog de weg te wijzen naar een doolhof. Waar het stappenplan van de Verenigde Staten, Rusland, de Europese Unie en de Verenigde Naties -ondanks de nodige reserves- dit voorjaar met enig optimisme werd begroet, is de regio dit najaar toch in chaos gedompeld. Israël, Hamas en andere Palestijnse organisaties lijken zich op te maken voor een nieuwe ronde van geweld.

Het Palestijnse Bestuur en Israël hebben beide nagelaten de benodigde eerste stappen in het plan te zetten. De regering van premier Abbas werd geacht een begin te maken met de ontmanteling van de terreurorganisaties, iets wat Abbas niet is gelukt. Israël heeft met zijn politiek van liquidaties en zijn onwil om echt verlichting te brengen in de afsluiting van de Palestijnse gebieden, premier Abbas niet de ruimte verschaft om steun te verwerven onder de Palestijnse bevolking. De ultieme overleveraar, de Palestijnse president Jasser Arafat, heeft in die omstandigheden zichzelf weer naar de voorgrond gemanoeuvreerd, iets wat Israël en de VS juist wilden voorkomen. Verbanning, zoals sommigen in Israël willen, zal daarvoor geen oplossing bieden. De door Arafat voorgedragen Palestijnse premier Ahmed Koerei (ook bekend als Aboe Alaa) is gelukkig geen havik en als een van de architecten van de Oslo-akkoorden een oude bekende bij vredesonderhandelingen. Koerei heeft zich in ieder geval wijs getoond zich eerst te vergewissen van de bereidheid tot steun en concessies -zowel intern, als bij Israël en de internationale gemeenschap- voordat hij de post aanvaardde.

De Verenigde Staten staan, zoals altijd in de Midden-Oosten, centraal. Hoewel dit voorjaar de tekenen positief waren, moet nu worden geconstateerd dat de Amerikaanse betrokkenheid bij het Palestijns-Israëlische conflict teveel in mooie woorden is blijven steken. Irak heeft duidelijk teveel de aandacht opgeëist, deels door het te laat volwaardig inschakelen van de rest van de internationale gemeenschap. Nu daarin eindelijk een doorbraak op handen lijkt te zijn, moeten we hopen dat de Amerikaanse regering ook dat andere splijtende conflict de aandacht biedt die het verdient. Voor alle partijen geldt dat er weinig alternatieven zijn voor de routekaart, iets dat met zeer zware druk vanuit Washington duidelijk gemaakt moet worden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden