Druiven wel erg zuur voor Kenamju

De eerstvolgende column van Dennis van der Geest in het Haarlems Dagblad zal ingetogen van karakter zijn. Voor de zwaargewicht én de club Kenamju eindigde het olympisch judotoernooi in één grote deceptie. Na vier jaar hard werken mislukte de oogst volledig: nul medailles.

Die klap kwam hard aan in het Haarlemse kamp. Kenamju staat internationaal hoog aangeschreven, maar in Sydney vielen de verwachtingen als een kaartenhuis in elkaar.

Hoe hard coach Cor van der Geest ook brulde, al zijn vijf pupillen stapten als verliezers van de baan. Van Kalken, Jessica Gal, Arens, Sonnemans en gisteren ook zijn zoon Dennis.

Als laatste in de rij kon Van der Geest de sombere stemming in Kenamju-kringen niet wegnemen. In de eerste ronde werd hij al na zeventig seconden gevloerd door Tmenov, de Rus die in de EK-finale van dit jaar in Wroclaw nog door Van der Geest was verslagen.

Die ontgoocheling kwam de Haarlemmer niet te boven. ,,Ik had daarna heel veel moeite om me op te laden voor de rest van het toernooi.'' De rest van het toernooi duurde ook niet lang meer. Van der Geest versloeg eerst nog wel de Duitser Möller, maar in zijn tweede herkansingspartij liep hij zich stuk op de Chinese muur Pan. Even zag het ernaar uit dat Van der Geest de reus eronder kreeg. Hij miste echter de macht en de kracht om een houdgreep af te maken.

Vader Cor had de zaal al verlaten toen de klok verried dat er nog één seconde was te gaan. Hij kon het allemaal niet meer aanzien. De woede en teleurstelling straalde van het briesende gezicht van de coach. ,,Het is de verdienste van Cor dat er hier zoveel judoka's van Kenamju waren'', verwoordde Dennis de gemoedstoestand van zijn coach en vader. ,,Het was mooi geweest als al het werk zich hier had uitbetaald in medailles.''

Het falen van zijn ploeggenoten, van wie alleen Van Kalken de halve finale haalde, had Van der Geest niet koud gelaten. De judoka's van Kenamju vochten op de olympische tatami niet alleen voor zichzelf, zij maakten deel uit van het Sydney-project van de club. Van der Geest: ,,Kenamju is de beste plaats om topsport te bedrijven. Maar blijkbaar is dat niet altijd voldoende.''

Hoe graag had Van der Geest (25) gezien dat een van zijn clubgenoten al een plak had veroverd. Dat had de druk op zijn schouders iets verlicht. ,,Ik was dan af geweest van het praatje: Kenamju heeft nog niets.'' Van der Geest kon niet verhelpen dat dat praatje waarheid werd. Medailles: nul. ,,Als je het keihard zegt is het inderdaad mislukt op deze Spelen.''

Bijna een uur na zijn nederlaag tegen Pan had Van der Geest zijn emoties nog niet verwerkt. Met tranen in de ogen moest hij erkennen dat hij de druk niet aankon. ,,In 1997 deed ik voor het eerst mee aan een EK. De mensen denken dat ik al tien jaar meeloop.''

Met zijn Europese titel, dit jaar in Wroclaw, verhoogde Van der Geest zelf de verwachtingen. ,,De honkballers hebben het makkelijker. Van mij wist iedereen dat ik een kanshebber was.''

Donderdag keek Van der Geest al niet helemaal fris tegen zijn wedstrijd aan. Na een wandeling met Louis Wijdenbosch zag hij het wel weer zitten. Het praatje met de bondscoach en de furieuze aanmoedingen van vader Cor hielpen Van der Geest niet over het dode punt heen. ,,Ik heb er alles aan gedaan. Ik heb me kapotgetraind. Maar zo gaat het in het judo.''

Wijdenbosch erkende dat de druk Van der Geest de das had omgedaan. ,,Talent is ook niet alles'', luidde de analyse van de bondscoach. In zijn terugblik op het judotoernooi kon Wijdenbosch, van wie het niet bekend is of hij na de Spelen doorgaat, niet om het woord 'teleurstellend' heen. ,,Maar'', zo meende hij, ,,we moeten ook niet al te dramatisch doen. We hebben ook goud gehaald en daar moeten we misschien wel weer dertig jaar op wachten.''

De gouden medaille van Mark Huizinga gaf het optreden van de Nederlandse judoploeg in Sydney inderdaad nog enige glans. Maar die straalde niet af op de clan van Kenamju, de oud-club van Wijdenbosch.

Sterker nog, het goud van de Vlaardinger Huizinga, strooide alleen maar meer zout in de Haarlemse wonden.

Huizinga en zijn vriendin Bosch worden getraind door Chris de Korte en die rustige sportschoolhouder uit Hoogvliet is een traditionele vijand van de explosieve Cor van der Geest. Het zal heel Kenamju dwarszitten dat De Korte met Huizinga nu een olympisch kampioen in huis heeft. In de judosport in Nederland vinden de hardste gevechten nog steeds buiten de tatami plaats.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden