Droogte drijft boeren de dood in

In geen honderd jaar is het zo droog geweest in Australië en boeren zijn soms letterlijk ten einde raad. Elke vier dagen pleegt een boer zelfmoord, zeggen landbouworganisaties.

Het stadje Goulburn, tussen Sydney en de hoofdstad Canberra in, is één van de droogste steden van Australië. Het stuwmeer dat de stad van water moet voorzien, is een paar jaar geleden bijna opgedroogd. Drinkwater is schaars. En dus zijn in Goulburn de strengste waterbesparende maatregelen van kracht. Het wassen van auto’s is verboden en tuinen blijven onbesproeid.

Wie in het oude stadje rondloopt, ziet al snel de gevolgen van de droogtecrisis. De waterfontein in het park staat droog, in het gemeentelijke buitenbad zit geen water, veel sportvelden zijn gesloten en de meeste stadsparken en de tuinen zien er dor en verdroogd uit.

De 24.000 inwoners van deze oudste stad in het Australische binnenland moeten proberen slechts 150 liter water per dag te gebruiken: twee keer zo weinig als inwoners van bijvoorbeeld Sydney. Bedrijven zijn opgeroepen 30 procent water te besparen. Het zijn dringende adviezen – sancties legt de gemeente niet op.

De Workers Club, een café-restaurant in Goulburn, tapte veertien maanden lang bier in plastic glazen. Dat scheelde een hoop afwaswater. Maar ja, bier uit plastic; voor veel Australiërs is dat vloeken in de kerk. De club zoekt de waterbesparing nu in structurele oplossingen: voor 60.000 euro zijn regenwatertanks neergezet en uit de grond wordt water gepompt. „Ik denk dat we meer dan 30 procent water besparen”, zegt manager Peter Walker.

Het tekort aan water is voor de bewoners een plaag. De 16-jarige Steve merkt op: „Voor de jongeren is hier weinig te doen. We kunnen niet zwemmen, geen watergevechten houden, niets meer. Waarom zou ik hier blijven als dit zo doorgaat?” Dat is precies de vrees van de 77-jarige Albert Orchard. „Met deze droogte is er geen toekomst voor Goulburn”, zegt hij. „’Iedereen vertrekt en niemand wil nog komen. Goulburn wordt in tien jaar een spookstad als er geen regen komt.”

Tien kilometer buiten de stad woont boer Angus Gibson. Sinds 1820 bezit zijn familie hier een boerderij. Met zijn pick-up rijdt hij over zijn tweeduizend hectare land. Achterin heeft hij gekocht hooi liggen om de dieren te voederen. Begin dit jaar had Gibson ruim zesduizend schapen rondlopen. Maar dat werd door de droogte te duur. Hij heeft ze onlangs allemaal verkocht.

„Dat doet emotioneel pijn na zoveel jaar harde arbeid”, verzucht hij. Even verderop inspecteert hij een veld, waar hij koolzaad heeft gepland. De plantjes staan er zielig bij. „Normaal gesproken moet deze aarde vochtig zijn, maar de grond is kurkdroog. Als er niet snel regen komt, dan is dit gewas verloren.”

Terug in zijn boerderij vertelt hij over het grote aantal zelfmoorden onder boeren: één per vier dagen. Gibson: „Het is niet zo dat die boeren zich massaal ophangen, of zo. De verzekeringen keren in zulke gevallen geen premies uit aan de nabestaanden. Wat er gebeurt is dat radeloze boeren zich met 100 km per uur in een auto tegen een boom doodrijden.”

De Australische regering heeft de getroffen boeren extra geld toegezegd: ruim 200 miljoen euro. „Het is goed dat de regering dat doet, maar de problemen zijn daarmee niet opgelost”, reageert boer Gibson. „Alleen veel regen kan ons redden.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden