'Driekwart talent en een kwart geluk nodig'

Het duo Snip & Snap is zonder meer het meest legendarische uit de Nederlandse revuegeschiedenis. De vorige week op 97-jarige leeftijd overleden Willy Walden was juffrouw Snip, de al in 1978 gestorven Piet Muyselaar juffrouw Snap. De 'dames' debuteerden in 1937 in het Avro-radioprogramma De Bonte Dinsdagavondtrein. Hun optreden werd een sensatie.

Eigenlijk werd voor die bewuste radioavond in maart Louis Davids verwacht, maar die had zich ziek gemeld. Toen Walden en Muyselaar niet zo gauw wisten wat ze zouden doen, kwam liedjesschrijver Jacques van Tol met het idee voor de twee kwebbelende dames. Walden en Muyselaar, die ieder een jurk van hun moeder leenden, zouden er hun leven lang hun brood mee verdienen. Generaties lang hebben hele volksstammen er plezier aan beleefd.

Walden, op 30 maart 1905 in Amsterdam geboren als Herman Kaldewaay, was zijn werkende leven begonnen als correspondent op een handelskantoor. Na enkele ervaringen bij amateurcabarets, stapte hij in 1927 definitief over naar de theaterwereld, waar hij zijn leermeesters Louis Davids en Buziau en ook zijn levenslange kompaan Muyselaar ontmoette.

Walden en Muyselaar waren bijna veertig jaar de spil van de Snip & Snap-revues die - tot eind 1977 - werden geproduceerd door René Sleeswijk. Muyselaar - overigens een uitnemend chansonnier - was de aangever, Walden de komiek. Walden daarover: ,,Hij gooide het balletje op en ik schopte het zo in het doel. Dat accepteerde hij, vond hij de normaalste zaak van de wereld. Dat heb ik ontzettend in hem bewonderd. Die tolerantie en die wijsheid.''

Aan de revues werkte ook Waldens van oorsprong Deense echtgenote Aasse Rasmussen mee. Met haar verzorgde hij eind jaren zeventig, begin jaren tachtig ook het populaire radioprogramma 'Raad een lied of niet' (TROS), dat het paar wekelijks honderden brieven opleverde. Walden en Rasmussen wijdden menig woord in dat programma aan hun hond Touschka, die daardoor een beetje deel werd van de uitzendingen.

Na de dood van Muyselaar wilde Walden niet meer optreden in het theater. Het leek hem een heilloze weg en bovendien was hij bang door herinneringen en emoties overmand te worden.

Aan het eind van zijn lange leven heeft Walden menig keer tevreden teruggekeken: ,,Om artiest te worden is 75 procent talent nodig en 25 procent geluk. Ik heb dat geluk gehad en altijd met plezier gewerkt.''

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden