Drie zeebaarzen halen de jeugdtitel kustvissen binnen

reportage | Nederland wint in eigen land

Het is echt visweer aan het strand van Domburg. Stevige wind, onstuimige zee, en de motregen waait diagonaal in het gezicht. Het is de finaledag van het WK Kustvissen voor junioren. Zover het oog reikt staan de jeugdige deelnemers - zeventig uit zeven Europese landen - al hengelend in de branding. Iedereen heeft zijn eigen 'viskist' met toegewezen aas mee, en minstens drie hengels in de statieven staan.

Lichtelijk gespannen rijgt Joeri Minderhoud (20) uit Westkapelle een worm aan de haak van zijn drie meter lange hengel. Die gooit hij eerst 'stuk', zodat het bloed eruit loopt en de worm strakker op de haak zit. Minderhoud won al drie dagen op rij en staat er ook op deze laatste dag prima voor. Om het kwartier pakt hij zijn hengel uit het statief, om te kijken of er wat aan de haak zit. "Een botje of een zeebaars vandaag zou fijn zijn", zegt hij. Bondscoach Henri Karremans verzoekt de aanwezige media zijn pupil even met rust te laten. "Het is voor zo'n jongen ook spannend."

Niet ver van de twee vandaan gooit de nummer twee van het klassement, Lennard Noorthoek (21) uit Sint Philipsland, ontspannen zijn hengel nog eens uit. Op indrukwekkende wijze werpt hij hem de zee in. "Het kan nog véél verder hoor."

Door zijn broers is hij ooit gaan vissen, vertelt Noorthoek. Die gooiden wel eens een hengeltje uit aan de dijk thuis. Noorthoek ging mee en raakte verslaafd. "Daar kom je nooit meer vanaf. Het is een stukje natuur, en die wedstrijdspanning is erg leuk", zegt hij terwijl hij naar de top van zijn hengel kijkt.

Saai wordt het volgens hem nooit. "Mijn vrienden denken dat ik een weekje vakantie vier op zo'n WK, maar dat is alles behalve waar. Het is vier dagen van tevoren gewoon lijnen knopen en aas steken." Een oude mannensport vindt hij het absoluut niet. "Een viskist weegt meestal een kilootje of zes. Probeer die maar eens over de duinen te krijgen met een slechte conditie."

Bondscoach Henri Karremans (60) kijkt tevreden toe terwijl Minderhoud liefst drie zeebaarzen tegelijk binnenhaalt. "Houd je hand er onder, Joeri", roept hij de koploper toe, die voor de camera poseert met zijn vangst. "Dan lijkt 'ie groter."

Elk land heeft zijn eigen gebruiken en trucs bij het vissen, vertelt Karremans. Het geheim: "Kleine, zwarte pieren als aas zijn het best." Alleen de beste wormen zijn goed genoeg. "Voor een wedstrijd gaan we meestal pierensteken op Tholen."

Het Nederlandse jeugdteam hoort bij de wereldtop, maar toch stokt de aanwas van nieuw talent. Karremans: "Door het gemak van het binnenblijven." Het imago van sportvissen als een wat trage sport is daar ook schuldig aan, geeft hij toe. "Het komt misschien saai over, maar vissen is emotie. Ik moedig iedereen uit om het zilte nat op te gaan snuiven. Dat moment van beethebben, die spanning. Ga ik hem binnenhalen, is het een grote? Als dat dan lukt... Dat is net als een spits die een wereldgoal maakt."

Na het eindsignaal blijkt Joeri Minderhoud ook op de laatste dag de beste: hij is wereldkampioen. Lennard Noorthoek wordt tweede. Ook in de landencompetitie is Nederland de winnaar.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden