Dreigende machosfeer op een Vlaams boerenerf

Rundskop
Regie: Michaël R. Roskam. Met Matthias Schoenaerts, Frank Lammers. In 17 bioscopen.

Je hoeft geen slager te zijn om in het lichaam van Jacky een stier te herkennen. Als hij uit bad komt, rollen de spieren langs zijn lijf. Dikke benen, schouders die boven de rug uitbollen, en daartussen strakke stukken vlees. Een Vlaamse reus die een standbeeld in marmer verdient. Als hij een boer namens zijn nonkel Eddy een lesje heeft geleerd, zie je onder het weglopen dat hoge voorhoofd van dichtbij, een kop waaraan niets kapot kan. Dorpsgenoten noemden Jacky's dertigste verjaardag spottend het osfeest.

Het Vlaamse landschap mag in het nevelige openingsbeeld sprookjesachtig zijn, aan het boerenbedrijf kleeft in 'Rundskop' geen romantiek. Ontluisterend hoe op het erf wordt geïntimideerd en gedeald. De dierenarts, een geschikte sjoemelrol van Frank Lammers, brengt flesjes witte vloeistof die geen controleur in het vlees zal terugvinden. Ethische dilemma's grijnst en grinnikt hij weg. In dat criminele hormonenwereldje is ook Jacky (Matthias Schoenaerts) geen frisse jongen.

Tenminste, totdat regisseur Michaël R. Roskam hem van dader in slachtoffer verandert. In een effectieve flashback die uitmondt in een mishandeling waarvan je als kijker haast onwel wordt, ook al is het allemaal suggestie. De wegdraaiende ogen van de buiten zichzelf rakende dader, de stenen, de wegdraaiende ogen van het buiten westen rakende slachtoffer. Dat lieve jongetje Jacky, net verliefd, wordt gruwelijk ontmand.

Niks erger dan gekloot te worden, of geen kloten te hebben. Al die kerels hebben het steeds maar over hun kloten, in opgewonden Vlaams. In die machosfeer moet Jacky zelf aan de chemische groeimiddelen. Zo krijgt hij dat enorme lijf met hormonenvlees.

Roskam maakt indruk met zijn speelfilmdebuut. Hij koos acteurs die subtiel een dreigende sfeer kunnen oproepen, en versterkt die met visuele middelen. Het verhaal versterkt zichzelf door spiegelingen en contrasten. Niet kunnen worden wat in je natuur zit, geldt bijvoorbeeld ook voor jeugdvriend Diederik, stiekem homo in een bedreigend traditionele omgeving. Naast de vraag wat mannelijkheid is, stelt Roskam het verschil tussen verraad en een getuigenis aan de orde. Alleen die synthesizermuziek had iets minder goedkoop mogen klinken.

'Rundskop' heeft door de realistische stijl niets met Hollywood van doen. Toch stel je je voor hoe de scenarist een liefhebber is van het actiegenre waarin de monsterlijke held sympathie verdient door wie hij was vóór zijn chemische metamorfose, en op de hielen gezeten door het gezag, voor een vrouw valt. Ook deze stiereman blijkt Hulk-achtig kansloos in de liefde.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden