drayer / Zomaar een greep uit een paar dagen moslimnieuws

De nationale moslimomroep heeft zijn verlichte broeders vakkundig de deur uitgewerkt. Vijf ’prominente’ moslims roepen in het liberale avondblad de premier op om ’grenzen te stellen’ aan Geert Wilders.

En artsenorganisatie KNMG besluit definitief dat patiënten desgewenst een dokter van de andere sekse mogen weigeren.

Het is zomaar een greep uit een paar dagen binnenlands moslimnieuws. En er valt nogal wat uit af te leiden.

Bijvoorbeeld dat conservatieve krachten terrein weten te winnen. Dat zelfs hoog opgeleide moslims niet beseffen wat de vrije meningsuiting werkelijk betekent. En dat menigeen de vrijheid van godsdienst pijnlijk verwart met seksisme.

Maar bovenal laten deze berichten zien dat de ijver om de Nederlandse moslims tegemoet te komen nog lang niet is uitgestorven.

U wilt uw zendtijd, gefinancierd uit publieke middelen, van liberale smetten vrij maken? Wij kijken discreet de andere kant op (en komen pas in actie als er Kamervragen liggen). U wilt een volksvertegenwoordiger de mond laten snoeren? Wij stellen de opiniepagina’s ruimhartig voor u open. U leest in uw Heilig Boek dat de seksen in streng gescheiden werelden dienen te leven? Wij passen onze protocollen moeiteloos aan.

Geert Wilders, wil ik maar zeggen, kan roepen wat hij wil, de mainstream is de islamitische medeburgers nog steeds méér dan graag ter wille.

Maar zie, daar denkt de Europese Commissie tegen Racisme en Intolerantie (ECRI) héél anders over. Dinsdag publiceerde die een rapport over de situatie hier te lande – afgezet tegen het jaar 2000. En veruit de meeste pagina’s zijn gevuld met een vlammende beschrijving van het hedendaagse moslimleed.

’De toon’ van het integratiedebat is volgens de commissie ’dramatisch’ verslechterd. Er is sprake van een ’zorgwekkende polarisatie’. En de ’islamofobie’ grijpt wild om zich heen.

Het ECRI-rapport doet onwillekeurig denken aan het document ’Benoemen en bouwen’ van Doekle Terpstra – de lezers van dit dagblad vast niet onbekend. Ook dat repte van ’gepolariseerde verhoudingen’, het ’verharde’ debat, de ’neerwaartse spiraal van intolerantie en onverschilligheid’ . Maar ja, dat was een manifest van goede bedoelingen. En goede bedoelingen hebben aan zichzelf genoeg. Die kunnen heel best zonder de feiten. De ECRI evenwel pretendeert de werkelijkheid te beschrijven. Maar welke?

Helaas, wie het rapport ter hand neemt, wordt niet veel wijzer. De commissie zegt haar kennis te halen uit „een grote hoeveelheid informatie uit zeer uiteenlopende bronnen”. En uit ’werkbezoeken’ waarbij de commissie sprak met vertegenwoordigers van ’maatschappelijke organisaties’. Maar wie precies hun hart mochten uitstorten, blijft in het ongewisse.

Het belet de ECRI niet om een angstaanjagend beeld te schilderen van discriminatie, stereotypering, stigmatisering, ’vooringenomen’ mediaberichtgeving, „racistisch geweld en andere racistisch gemotiveerde misdrijven”. Het is, zeg maar, welbeschouwd een wonder dat onze moslimburgers niet massaal de grens over zijn gevlucht.

En dit alles, let wel, zonder ook maar één woord te wijden aan bijvoorbeeld het allochtone geweld waarmee homo’s de laatste jaren te maken hebben kregen.

Het ging zelfs het brave kabinet-Balkenende IV te ver. In een weggemoffeld appendix bij de publicatie schrijft het fijntjes: „Het ECRI-rapport bevat een aantal observaties dat de Nederlandse regering niet kan thuisbrengen of dat volgens haar in de verkeerde context is geplaatst.”

Het was een rare gewaarwording. Maar voor het eerst zag ik mezelf bij een verklaring van dit kabinet instemmend knikken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden