Drake verwent zijn fans, in vloeiend Nederlands

POP

Drake Would You Like a Tour? ****

Je hebt charmeurs en charmeurs. En je hebt Drake, de Canadese rapper die woensdag in Ziggo Dome álles uit de kast trok om zijn fans te plezieren.

Zo had de man die zeventwintig jaar geleden in Toronto werd geboren als Aubrey Drake Graham flink op zijn Nederlands zitten studeren, zodat hij niet alleen zijn het publiek "goedenavond" kon wensen, maar de concertgangers ook in accentloos Nederlands kon toezingen: "Ik hou van jullie".

Wie tegen die tijd nog niet gevallen was voor de charmes van de populaire rapper, kon ook nog vertederd toezien hoe hij een meisje uit het publiek liet halen om haar op het podium een aubade te brengen, tot ze van verlegenheid niet meer wist waar ze moest kijken. En toen moest het klapstuk nog komen. Want tegen het eind van de show konden talloze fans hun fifteen seconds of fame beleven nadat een ronde loopbrug tot enkele meters boven de zaal was neergelaten en Drake vanaf de brug alle tijd nam om zijn fans te laten weten dat hij ze had gezien: "Ik zie jou in je roze shirt en ik zie jou met je gele ketting."

Die exercitie deed de show, die tot dat moment op volle vaart had voortgedenderd, een kwartier lang vrijwel stil vallen. Dat was een minpuntje, samen met de teleurstelling dat vriendin Rihanna, die achterin de zaal de show volgde, niet even op het podium kwam zoals ze dat vorige week in Parijs wel had gedaan.

Maar deze kleine tegenvallers konden niet verhullen dat hier een man aan het werk was die hard op weg is de Olympus van de hiphop te beklimmen. In een tijd dat hiphop steeds dichter tegen R&B aanschurkt, bracht Drake tamelijk rechttoe rechtaan hiphop, die draaide om strakke raps en vette beats, die de 17.000 fans in Ziggo Dome regelmatig in een springende massa veranderden.

Het tempo lag daarbij onveranderlijk hoog. Van de meeste songs bracht de rapper slechts een couplet en een refrein, waardoor hij er meer dan dertig songs doorheen kon jassen. En dat zonder dat het ten koste van de kwaliteit ging.

Kanye West en Jay-Z mogen nog te boek staan als de regerende koningen van de hiphop, maar Drake komt eraan, en snel ook.

DANS

Internationaal Danstheater Fado **

Het Internationaal Danstheater (IDT) heeft het zich niet gemakkelijk gemaakt door de fado als uitgangspunt te nemen. Want kun je de 'saudade', die typisch Portugese verklanking van weemoed, in dans vatten zonder illustratief - of erger: decoratief - te zijn? Zeg je niet al gauw te veel naast een fadozangeres, Carla Pires, die tot op het bot kruipt met haar stem? Een lastige, en het IDT kwam er dan ook niet goed uit.

In coproductie met Companhia Portuguesa de Bailado Contemporaneo (CPBC) uit Lissabon is 'Fado' een dansvoorstelling die vermaakt, maar niet beklijft.

Een beetje eentonig worden de dansen zelfs, een mengeling van ballroom, modern en een vleug klassiek, die draaien om de emoties van de fado, en daarin weinig diepere lagen aanboren.

De gezangen van Pires, geholpen door sublieme gitaristen, doen dat wél en dat maakt de dans - oneerbiedig gezegd - op sommige plaatsen in de voorstelling overbodig. Het mooiste moment is wanneer de dansers stil rondom Pires zitten, de ogen op de toeschouwer gericht.

De choreografie, Vasco Wellenkamp van CPBC tekende ervoor, is vooral esthetisch van aard met mooie plaatjes van wapperende rokken en haren, en veel getormenteerde blikken. De dansen zijn rijk opgebouwd in verschillende formaties, duetten en af en toe een solo, die wat ongemakkelijk in de ruimte staan. De fado mist van zichzelf extreme counterpunten, en dat vertaalt zich in de dans: de dynamiek is veel van hetzelfde.

Alsof Wellenkamp zich dat realiseerde zijn er tussen de dansen 'vervreemdende' dansdelen gelast op gedeconstrueerde fado of Stravinski-achtige collages. De functie ervan is niet helder, of het moeten pogingen zijn om dieper in het hoofd van de 'fadista' te geraken.

Dat lukt in een geweldige solo van een danser, die als een kronkelend beest gevoelens van verdriet en verlies door zijn torso laat golven, als referentie aan de slavernij die als treurige bakermat van fado geldt.

Maar verder is het een gemiste kans om vanuit intrinsieke waarde en achtergronden wat ruimer op het culturele werelderfgoed te reflecteren. Dat is immers ook de functie van het IDT.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden