Draagvlak

Ik zou de uitvinder van het veelgeplaagde woordje 'draagvlak' wel eens willen spreken. Wat bedoelde u precies? Vanwaar? Waartoe? Waarheen? Of uitvinder niet natuurlijk, ik bedoel herbestemmer want 'draagvlak' bestond op zichzelf allang. Ik ben nog van de Biggles-generatie en toen betekende het iets als de vleugels van een vliegtuig, en verder natuurlijk elk vlak dat iets draagt.

Maar in de jaren tachtig, negentig, schat ik, hebben de sociologen zich erover ontfermd, en is het iets als 'maatschappelijke ondersteuning' gaan betekenen. Sindsdien heeft het woord een waarlijk epidemische verspreiding gekregen: is er genoeg draagvlak voor Europa? draagvlak voor een azc in de buurt? Draagvlak voor korting op kunst en cultuur (een vergeten oudje)? Draagvlak voor de monarchie? Draagvlak bij boeren en jagers voor het ganzenakkoord? Draagvlak voor camera's in de openbare ruimte? Het roept de vraag op hoeveel stukjes draagvlak je als gewone Nederlander eigenlijk in je hebt. Ik ben behalve bij verkiezingen eerlijk gezegd nog nooit gevraagd of ik het ergens mee eens of oneens was, dus de draagvlakmeting moet zich ergens anders afspelen, op een onbekend veldje buiten de bebouwde kom waar de draagvlakmeters ongestoord hun gang kunnen gaan.

Dus weten we er weinig van. Hoeveel draagvlak heb je eigenlijk voor iets nodig of verschilt het per geval? Voor een vliegtuig lijkt me honderd procent geen onredelijke eis, maar in de maatschappij? Is vijftig procent plus één genoeg, of moet het tachtig wezen? Of kunnen we soms ook wel toe met dertig? En wie vragen we precies, mensen binnen een straal van tien kilometer, of iedereen die er iets van vindt? Of alleen gezinnen met kinderen? Niemand die het me weet te vertellen en nergens op internet kan ik het vinden. Het heeft er alles van weg dat draagvlakmeting nattevingerwerk is en dat het stevige vliegtuigwoord 'draagvlak' verworden is tot een excuusterm om iets wel of niet te doen.

Afgelopen week hoorden we op van het draagvlak in de gemeente Heerlen. Het ging om een mijnstandbeeld dat in het centrum van de stad de lokale mijngeschiedenis zou gaan verbeelden; er was een jury gekozen, de inzendingen waren beoordeeld en ja: zus en zo beeld van die en die zou het worden. Maar dezelfde wethouder die het plan bedacht had, blies het ook weer af omdat volgens hem niet duidelijk was of het vereiste draagvlak wel aanwezig was. Hemel, draagvlak voor een beeld, sokkel zou je zeggen, maar nee: brede maatschappelijke instemming.

Mij is nooit gevraagd of ik die onooglijke droedel van André Hazes in de Albert Cuypstraat wel wilde of de ontsierende letters 'I Amsterdam' voor het Rijksmuseum. Kennelijk leefde ik nog in de tijd dat men dacht 'we rule this country'. Ach, misschien wilde de Heerlense wethouder het populaire woord ook wel eens gebruiken. Volgens de arme man had de maker van het verkozen beeld niet kunnen duidelijk maken hoe het vereiste draagvlak voor zijn werk zou kunnen worden vastgesteld. Zeg dan gewoon dat je het niet mooi vindt!

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden