Dopingspook belaagt ook voetbal

Spanje wacht vol spanning welke grote namen in zaak-Fuentes zullen opduiken

De kans dat het voetbal de komende weken in de veelheid aan openbaringen in de zaak rond de Spaanse dopingarts Fuentes ontkomt, lijkt nihil. De afgelopen jaren zijn er simpelweg te veel signalen geweest dat ook het voetbal is geïnfecteerd door de praktijken van onethische doktoren. Vooral in Spanje wacht men met samengeknepen billen op het uitlekken van de namen van topvoetballers die bij Fuentes op de patiëntenlijst stonden. Nu het jongste schandaal in het voetbal - rond matchfixing en omkoping - de aandacht even afleidt, tikt de tijdbom van doping op de achtergrond geduldig verder. Uitslagen worden niet alleen door gokgeld beïnvloed.

Fuentes zei vorige week tijdens de rechtszaak over 'Operación Puerto', het dopingschandaal waarbij tot nu toe alleen wielrenners genoemd werden, dat hij voetballers, tennissers en een bokser onder behandeling had. Dat kon geen verrassing zijn, want in 2006, kort nadat de politie bij Fuentes was binnengevallen, gaf hij al toe dat zijn clientèle zich uitstrekte tot buiten het wielrennen.

De Franse krant Le Monde zocht de dokter op in Las Palmas en daar liet hij los dat hij voor ploegen en spelers uit de hoogste Spaanse voetbaldivisie had gewerkt. Namen noemde hij niet, omdat hij door mensen uit de voetbalwereld met de dood was bedreigd.

Lange tijd is het stil gebleven rond die uitspraak. Net zoals het stil bleef toen de voorzitter van Real Sociedad in 2008 zijn medische staf ontsloeg omdat er zes jaar lang gebruik was gemaakt van 'ongeoorloofde producten', gekocht met zwart geld.

Inmiddels is de ex-voorzitter, Iñaki Badiola voor de tweede keer in de publiciteit getreden. "Omdat deze zaken nu, met alle media-aandacht, wel bespreekbaar zijn geworden." Badiola vermoedt dat de afkorting 'RSOC' in de papieren van Fuentes staat voor 'Real Sociedad'.

Le Monde kreeg in 2006 ook papierwerk van Fuentes in handen. De twee A4'tjes bevatten kennelijk voorbereidingsprogramma's voor spelers van Real Madrid en FC Barcelona.

Maar de documenten die de beerput van de wielerwereld uiteindelijk hebben geopend, liggen in het voetbal nog onder het stof. Pogingen dat stof weg te blazen, worden keihard beantwoord. Badiola ontving een paar uur na zijn noodkreet al een dagvaarding van een andere oud-voorzitter, die inmiddels de baas is van de Spaanse profvoetballiga.

Le Monde werd door Barcelona voor de rechter gesleept vanwege het Fuentes-artikel. De Catalanen eisten drie ton, en uiteindelijk moest de krant van de rechter 15.000 euro betalen wegens smaad.

Ook het radiostation Cadena Cope moest boeten: twee ton. In een item over gebrekkige dopingcontrole in het voetbal, liet de zender Madrileense bronnen naar Barcelona wijzen. Het werd onder meer vreemd genoemd dat Ramon Segura, de medicus die bij de nandrolonzaken van Pep Guardiola, Fernando Couto en Frank de Boer was betrokken, door Guardiola als clubarts naar Barcelona was gehaald.

Of rechtszaken en dreigementen het blazoen van het voetbal op lange termijn onbezoedeld kunnen houden, is de vraag. De zaak-Armstrong heeft aan het licht gebracht dat beide middelen tot het vaste arsenaal van de dopingzondaar behoorde. Masseuse Emma O'Reilly werd voor de rechter gesleept en schikte voor een onbekend bedrag. De Sunday Times moest 357.000 euro betalen voor dopingverhalen met Armstrong in de hoofdrol.

Toch zijn er ontegenzeggelijk verbanden tussen het wielrennen en het voetbal. Luis Garcia del Moral, genoemd in het Usada-rapport over Armstrong en bij wielerploeg Once samenwerkend met Fuentes, maakte op zijn website goede sier met werkzaamheden voor 'most notably Barcelona CF and Valencia CF'.

Del Moral maakte in 2005 deel uit van de medische staf van Valencia. Een half jaar slechts, want de spelers waren niet te spreken over de koers van de artsen. Of dat dopinggerelateerd was, is niet bekend, maar vice-captain Ruben Baraja had problemen met de 'methoden' van Del Moral en zijn baas Rafael Llombart. Wat die methodes waren, liet Llombart in het midden: "Alles wat een topsporter nodig heeft anno 2005.''

Het voetbal huldigt het principe dat er niets aan de hand is, zolang de namen veilig in de dossiermappen van Fuentes en de Spaanse rechtbank blijven. De praktijk in het wielrennen leert dat het kwartje ook de andere kant op kan vallen: op een gegeven moment is iedereen verdacht en kleeft aan alle winnaars de geur van vals spel.

Dat is om twee redenen onterecht. Er zijn ongetwijfeld veel voetballers die 'schoon' winnen. En doping is niet alleen voorbehouden aan winnaars. Toen spelers van Rayo Vallecano in 2001 een lading gebruikte injectiespuiten aantroffen in de kleedkamer van UD Las Palmas, was de ploeg van clubarts Eufemiano Fuentes een eenvoudige middenmoter.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden