'Door mijn antiekhandel kom ik in contact met de allerrijksten. En in Johannesburg bezoek ik al twaalf jaar de allerarmsten.'

De avontuurlijkste, zegt hijzelf. In Johannesburg is Ricus (57) hulpverlener voor vluchtelingen met hiv en betrokken bij Nazareth House, een klooster met een aidsremmers-kliniek en een hospice voor kinderen en vluchtelingen met hiv en aids. Ricus Dullaert woont vier maanden van het jaar in Amsterdam, waar hij een bekende antiekhandel heeft. Hij was tien jaar drugspastor in Amsterdam. Zijn partner Sylvester komt uit Nigeria.

"We komen uit een katholieke familie van sociale stijgers. Schouders eronder, de overheid helpt ons niet, als we het zelf niet doen, gebeurt er niets, die mentaliteit. Oma Van Beek is gaan handelen uit honger. Ze heeft van zichzelf een foto in een enorme lijst laten maken, toen het beter ging. Een monument van zelfbewustzijn. Toen ik als 21-jarige trappist wilde worden, kwam ze naar het klooster Sion. Ik hoor haar nog naar me roepen dat daar niets te verdienen viel. Alle vier hebben we de neiging te druk te zijn. Ik begin elke dag met gebed en meditatie. Dat is nodig voor de balans, anders verdrink ik in alle actie."

U staat op de Pan-beurs met top-antiek en gaat daarna maandenlang naar de sloppenwijken in Johannesburg. Horen die uitersten bij elkaar?

"Wij zijn in een beschermd en warm milieu opgegroeid, in Zutphen. Mijn moeder zong met Kerst over het goddelijk kind dat zo trouw zondaars mint. Maar vaak lopen de mensen die dit in de nachtmis zingen met een grote boog om zondaars, hoeren en tollenaars heen. Ik sta in mijn werk tenminste op de hoeken van de straat, zoals paus Franciscus de gelovigen voorhoudt.

"Ik zou doordraaien als ik alleen met aidspatiënten zou optrekken. In Johannesburg kom ik al twaalf jaar bij de allerarmsten, bijvoorbeeld meisjes van zestien die verkracht zijn en met hiv zijn besmet. Zuid-Afrika heeft de hoogste verkrachtingscijfers ter wereld. Omdat ik op hoog niveau in antiek handel, kom ik ook in contact met de allerrijksten. Er moet balans zijn in wat je doet, anders loopt het uit de hand. Kijk, ik heb een boek meegenomen over de mooiste huizen van Amsterdam. Daar staat mijn huis ook in." (De foto's tonen een interieur met marmer, prachtig stucwerk, en kamers met tapijten, meubels en schilderijen en Ricus Dullaert op een sofa)."

Woont u daar alleen?

"Drie jaar geleden heb ik in Zuid-Afrika Sylvester ontmoet. Hij reist met me mee. In Johannesburg en in Amsterdam wonen we samen."

Nooit overvallen in Johannesburg?

"Je moet mensen niet in verleiding brengen. Ik rij daar in een oude brik en ik kan in het Zoeloe zeggen: 'Hoe gaat het met je?' Verder heb ik mijn postuur mee. Ik ben twee meter. Drugsgebruikers zijn feilloze psychologen. Ze hebben meteen door als je niet jezelf bent. In Amsterdam ben ik in de Petrus en Paulus-crypte op de Wallen diensten voor drugsgebruikers begonnen. Daar kwam 80 man. Bij een soortgelijke viering in bijvoorbeeld de Bijlmerbajes zijn daar dan tien gewapende bewakers bij. Bij ons een paar ongewapende vrijwilligers. Ik heb tegen de druggebruikers gezegd dat als ze zouden dealen, gebruiken of vechten, we eruit gegooid zouden worden en dat het aan hen was om dat niet te laten gebeuren. Ik ben gelukkig niet bang uitgevallen."

Echt nooit bang geweest?

"Op mijn 16de merkte ik dat ik op mannen viel. We woonden in Zutphen en ik dacht dat ik de enige was. Ik ben toen naar De Kringen gegaan, een gespreksgroep voor christelijke homo's. Ik stond te trillen toen ik op de bel drukte. Binnen zaten acht mannen van 81 tot 17. Na drie keer besloot ik dat ik klaar was om het aan de familie te vertellen. Ik ben met Peter begonnen. Die was stupéfait."

Wat is uw rol in het gezin?

"Ik denk dat ik op mijn moeder lijk, die de vrede wilde bewaren en ook wel de waarheid kan zeggen."

Dat klinkt wel heel braaf.

"Nou ja, ik ben ook wel de avontuurlijkste en losbolligste van ons viertal denk ik. Niks is gek genoeg."

Broer Marc is u voorbijgestreefd als bekendste van de vier. Beetje jaloers?

"Nee, ik ben niet jaloers op hem. Ik vind het geweldig wat hij doet als spreekbuis voor kinderen in de knel. Ik zou niet kunnen wat hij doet. Hij verkeert veel in ambtelijke kringen en dat is helemaal niets voor mij."

Wat wil u nog bereiken?

"In Nazareth House in Johannesburg hebben we een hospice met twintig bedden. Daarnaast is er een polikliniek met 3000 patiënten. Ik doe alles om 120.000 euro bijeen te krijgen voor dat hospice. Daarnaast zet ik me in voor HomePlan, uit Breda. We bouwen tachtig huizen per jaar voor weeskinderen, met een voordeur die op slot kan zodat die kinderen niet worden verkracht. Je kunt niet de hele wereld redden, maar je moet wel doen wat je kunt."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden