ColumnRenske Jonkman

Door de pony's in de boomgaard hoefde er geen ploeg aan te pas te komen

Beeld Loek Buter

Bijna de hele herfst lopen de pony’s in de boomgaard. Met hun dikke wintervachten sjokken ze heen en weer, door de prut en de bagger, en keren hun kont tegen de slechte adem van de zuidwestenwind. De slagregen jaagt door hun manen en ze knijpen hun ogen stevig dicht. De hele maand oktober regende het zo goed als aaneengesloten, maar liefst tweehonderd millimeter, en dát, zo zei mijn schoonvader stellig, had hij in zijn hele boerencarrière nog nooit meegemaakt.

Als geluk bij een ongeluk hebben de twee shetlanders de halve boomgaard omgeploegd, en dus zaaien we de kleine akker naast ons huis alsnog in. Die klus stond eigenlijk voor volgend jaar op de planning aangezien we hiervoor de hele bovenlaag van het landje moesten afgraven, en eerlijk gezegd had ik daar weinig zin in. Voor het inzaaien van het beweidingsmengsel type Bwk1 moet je de grond voorbewerken, alle graszoden en brandnetels en zuring eruit spitten. Maar de grond was dusdanig omgewoeld dat er geen graafmachine meer aan te pas hoefde te komen. Bij de buren leenden we een verticuteermachine en begroeven de laatste graszoden als slotakkoord.

Op de stalen keukenweegschaal weeg ik de bloemenzaden nauwkeurig af, met het vooruitzicht dit voorjaar overspoeld te worden door een zee van fluitenkruid, rode klaver, ooievaarsbek en duizendblad…

Met de hand zaaien we het landje in: bungelend aan één arm een emmer gevuld met honderdvijftig gram weidemengsel vermengd met zand, “breeduit werpend” met de andere hand. Onze dochters, gestoken in rode overalls en met emmers en schepjes uit de zandbak, helpen mee. Het ziet eruit als een tafereel uit de jaren vijftig, alleen de klompen ontbreken nog, maar ik kan me zo voorstellen dat als je dit dag in dag uit moest doen als de boeren van toen, door de regen en in de bagger, dat er nog maar weinig idyllisch aan was.

En dan zijn we ook nog eens aan de late kant. Gelukkig niet té laat, zo verzekerde de man van kwekerij De Bolderik mij. Het voorjaar is de laatste jaren droger dan normaal, wist hij, en onze herfst weer veel natter. Voor de ontkieming moest ik daarom op de herfst mikken, zei hij, zodat het volgend voorjaar vast één groot gezoem en gegons van de insecten is in de boomgaard. Ergens vermoed ik dat dit vast ook weer anders zal verlopen dan gepland.

Renske Jonkman schrijft over haar leven op het platteland, tussen boeren en natuurbeschermers. Lees haar columns hier terug. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden