‘Dooie tsjoek’ Satchmo is dressuurploeg Oranje te machtig

Dat Duitsland gisteren tijdens het CHIO in Aken de landenwedstrijd dressuur won, verontrust bondstrainer Sjef Janssen geenszins. „Ik denk dat ik rustiger slaap dan zij.”

Vorig jaar werd de Nederlandse dressuurploeg tijdens het WK in Aken tweede achter Duitsland. Dit jaar lag er, zo op het oog althans, een uitgelezen kans om de eeuwige concurrent te verslaan. Op eigen bodem nog wel, bij het in de hippische sport meest prestigieuze evenement: het CHIO van Aken.

De Duitse ploeg was immers door pech geteisterd. Ann-Kathrin Linsenhoff, lid van de EK-ploeg, moest zich om gezondheidsredenen uit de dressuursport terugtrekken. Toppaard Lesotho, waarop Ellen Schulten-Baumer kostbare percentages bijeenreed, is onlangs overleden. Daardoor ontbraken gisteren twee combinaties uit de gouden ploeg van 2006. En dus leerde een eenvoudige rekensom dat Nederland eens temeer kansrijk was om de Duitsers te verslaan.

Maar sommige sommen zijn geen zaak van alleen optellen en aftrekken; er komt ook nog machtsverheffen en worteltrekken bij. Want het ene evenement weegt zwaarder dan het andere. Gisteren wierp het EK dressuur zijn schaduw vooruit. In Turijn moet eind augustus gepresteerd worden. Daar wil Van Grunsven Europees kampioen worden; daar wil Schellekens een hoofdrol spelen. Dus werd het Akense CHIO aan die belangen ondergeschikt gemaakt.

Nederland trad met een B-ploeg aan. Weliswaar waren Van Grunsven en Van Lieren erbij, maar Schellekens gunde Sunrise rust. De invallers Minderhoud (Nadine) en Beckers (Jazz) presteerden, zoals dat heet, naar behoren, maar door Schellekens thuis te laten leverde Nederland de gouden medaille in.

Was dat bewust, een ingecalculeerd risico of een blunder? Sjef Janssen, de bondstrainer die geen bondscoach meer mag heten, vond het een goede beslissing: ,,Zelfs met een B-team maken we die Duitsers nog nerveus. Wij zitten nog goed in ons jonge spul; bij ons zit er nog rek in, bij hen niet. Geloof maar dat ze er buikpijn van hebben. Ik denk dat ik vannacht rustiger slaap dan zij.’’

Het verschil was inderdaad niet groot, 2,5 procentpunt. De strijd spitste zich toe op de laatste rijdster, Isabell Werth, die onder 75 procent moest blijven, wilde Oranje triomferen. Werth behaalde 77.333 procent en daarmee was het pleit beslecht. Ook reed de juriste uit Rheinberg Anky van Grunsven van de eerste plaats.

Was Werth werkelijk zo goed? Laurens van Lieren, aandachtig toekijker: „Het was goed, niet uitstekend. Salinero is heet en op zo’n paard presteren is heel moeilijk. Anky doet dat. Maar die Satchmo loopt als een dooie tsjoek door de arena. Als je dan ziet hoe makkelijk hij zijn achten krijgt’’

Nee, Van Lieren was bepaald niet onder de indruk: „Als je naar die Duitsers hier kijkt, dan schrik je toch. Ze hebben verder niemand; er zit geen jeugd achter. Wij hebben nog wel een goed toekomstperspectief.”

Zowel voor hem als voor Van Grunsven („Ik ben door mijn zwangerschap zo lang weggeweest. Dit was mijn derde wedstrijd na het WK”) diende de proef vooral om wedstrijdritme op te doen met het oog op het EK. Want dat is het heilige doel. Janssen: „Ze kunnen allemaal nog beter.” En Van Lieren, strijdlustig: „Wacht maar tot we Imke er weer bij hebben.”

De landenwedstrijd was het eerste deel van de Grote Prijs van Aken die vandaag en morgen verder gaat. De rijders strijden dan individueel in de Grand Prix Spécial en de kür op muziek.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden