Doodgaan op een kale tegelvloer

Het filmfestival van Rotterdam geeft via het Hubert Bals Fonds al jaren financiële steun aan filmmakers in ontwikkelingslanden. En het aardige is dat de resultaten niet alleen op het festival zelf te zien zijn, maar ook in de Nederlandse filmtheaters. Vanaf zondag 17 maart gaat de zogeheten Wereldcinema Tour van start, met een trio films uit Senegal, Iran en Argentinië. Steeds weer blijken de actuele sociaal-economische omstandigheden de levens van de diverse personages steeds te beïnvloeden.

'Le prix du pardon' van de Senegalese filmmaker Mansour Sora Wade is gebaseerd op de gelijknamige roman van Mbissane Ngom, die net als de regisseur afkomstig is uit de Senegalese kuststreek waar de film zich afspeelt. Mansour Sora Wade biedt met zijn debuutfilm eigenlijk een variant op de lokale verteltraditie. Met een scherp oog voor detail schetst hij het leven in een vissersgemeenschap waar de liefde voor de mooie Maxoye twee jeugdvrienden tot rivalen maakt. Een moord ligt in het verschiet.

'Delbaran' van de Iraanse filmmaker Abolfazl Jalili -in Rotterdam gepresenteerd als openingsfilm van het festival- volgt een 12-jarig jongetje dat gevlucht is uit Afghanistan en dat als manusje-van-alles illegaal emplooi heeft gevonden bij een truckstop, net over de grens, in het even dorre en droge Iran. Opmerkelijk is de haat voor vreemdelingen die de Iraniërs in Jalili's film aan de dag leggen. De jonge Kaim leidt als het ware het leven van een opgejaagd dier, ver van huis in een vreemd land waar hij voor een paar muntstukken het harde werk van een volwassene op zich neemt, maar waar hij geenszins welkom is.

'Delbaran' spiegelt de harde realiteit in Argentinië waar Adrián Caetano voor een appel en een ei zijn tweede speelfilm 'Bolivia' maakte, het huzarenstuk van deze Wereldcinema Tour dat op het afgelopen filmfestival van Rotterdam werd bekroond met de prijs van de Kring van Nederlandse Filmjournalisten (KNF). Met zijn vorige, eveneens in zwart-wit gedraaide film 'Pizza, birra, faso', over zwervende jongeren in Buenos Aires, werd Caetano al verwelkomd als een eigenzinnig talent. In het zojuist verschenen, tweetalige boek 'Nuevo Cine Argentina/New Argentine Cinema', dat zeer gedetailleerd en vanuit verschillende gezichtspunten het opvallende, nieuwe elan onder jonge Argentijnse filmmakers belicht, wordt Caetano samen met filmmakers als Lucrecia Martel ('La cienaga') en Pablo Trapero ('Mundo grua') terecht opgevoerd als voorloper van een nieuwe generatie filmmakers in Argentinië.

Evenals in 'Delbaran' voert de vreemdelingenhaat in 'Bolivia' de boventoon. Zoals de Afghaan Kaim heeft ook de Boliviaan Freddy zijn familie verlaten, om in een ander land zijn geluk te beproeven. Dat betekent voor een paar muntstukken zwoegen in een grillrestaurant in Buenos Aires, en uiteindelijk de dood vinden op een kale tegelvloer. In een krachtige, hypnotiserende filmstijl legt Caetano het failliet van de Argentijnse maatschappij bloot. Actueler en aangrijpender had hij het geobsedeerd tellen van Argentijnse muntstukken niet kunnen maken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden