Review

Don Quichote krijgt last van een prostaatinfectie

'Een verantwoordelijk enfant terrible', zo noemt een vriend de filmregisseur Terry Gilliam in 'Lost in La Mancha', de documentaire die gemaakt werd over de productie van Gilliams Don Quichote-verfilming. 'Als zoiets tenminste bestaat', voegt hij er glimlachend aan toe.

'Een vieux terrible', verbetert de regisseur zelf later. 'Oké, ik hou van chaos, ja.' Gelukkig maar. Rampzalig verlopen, de Don Quichote-film. Kon echt niet erger, of het zou Gilliams film over baron von Münchhausen moeten zijn - deze regisseur weet zijn helden ook wel te kiezen. Het maakt de nu op dvd uitgebrachte 'making of' er alleen maar fascinerender op. Nu eens niet de plichtmatige superlatieven hoe geweldig iedereen en alles was, maar het werkproces.

En wat een werk! De stress staat vanaf het begin (de docu start een paar maanden voordat de productie zal beginnen) op ieders gezicht te lezen. De kostuumontwerpster die krap op de deadline de opdracht krijgt dat een mal weer anders moet. De assistent-regisseur die bij het plannen van het werkschema geen enkele acteur te pakken krijgt en ontdekt dat contracten niet getekend zijn. Het 'tight budget' van 32 miljoen, waar de producenten voortdurend over praten, voor een Europese productie ongewoon veel geld, en toch niet genoeg. Hoofdrolspeler Jean Rochefort, volgens Gilliam de perfecte Don Quichote, die vlak voor de opnames pas vrij is voor screentests en dan plots last krijgt van een prostaatinfectie. En dan moeten de echte rampen nog komen. Het is dat Gilliam luchthartig blijft. De eerste scènes worden opgenomen vlakbij een Navo-oefenterrein; F16's die niet een kwartier, zoals beloofd, maar urenlang overvliegen. Een wolkbreuk met aanhoudende modderstroom op de tweede dag van de productie. Ook daarna geen zon meer.

Wat van de film rest en in de docu is opgenomen oogt prachtig. Rochefort is Don Quichote inderdaad: mager, droevig, oud, waardig. Na vijf dagen op het paard kan de 70-jarige (in het echte leven geoefend ruiter) van pijn geen stap meer zetten. Hij moet voor medisch onderzoek naar Parijs. Het is het einde van de productie.

'The curse of Don Quichote', zegt iedereen. 'Kiejotie' -gelijk 'coyote'- in het Brits van Gilliam. Macho en modern in plaats van adellijk en lang geleden. What's in a name? Die stoere klank heeft Gilliam niet geholpen. Hopelijk brengt de meeslepende dvd genoeg krediet om het fascinerende project toch weer op de rails te krijgen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden