Domme flapuiten

Mijn opa en oma uit De Bilt waren allebei van 1877. Ze zouden dit jaar honderdvijfendertig zijn geworden maar zover is het gelukkig niet gekomen, ze zouden er weinig van begrepen hebben. Ik vraag me wel eens af of ze toen ze trouwden, 1900, wel wisten wie er in Duitsland en België aan het bewind waren. Een krant lazen ze vermoedelijk niet. Dat deden ze althans niet toen ik ze leerde kennen, halverwege de jaren vijftig. Misschien kregen ze de krant van de buren wel eens onder ogen maar ze keken niet veel verder dan hun neus lang was.

Ik liep er graag molenwiekend door de keuken, 'Chroetsjov, Chroetsjov' kraaiend, ten teken dat de Russen eraan kwamen want dat was zo in die tijd, maar ik geloof niet dat die naam mijn glimlachende en hoofdschuddende grootmoeder iets zei. De bekende uitspraak 'Nederland heeft veel buitenland' ging voor hen nog niet op. Ze zijn de grens nooit over geweest en Limburg en Groningen waren al veel te ver voor hen. Hoe zou ik me in hun plaats gevonden hebben, kortzichtiger en veiliger dan nu? Zij maakten twee wereldoorlogen mee, ik niet een. Toch dringt het buitenland zich meer en meer op.

Zelfs van buitenlandse politici weten we tegenwoordig precies wat ze vinden en doen. Het wekt natuurlijk geen verwondering dat we het direct te horen krijgen als Mitt Romney blundert met naargeestige praatjes richting rijken en Joden; als je niet uitkijkt is hij straks leider van Amerika en daarmee van de helft van de wereld, dus is het maar goed dat we hem alvast in het snotje houden. Maar dat de Duitse voorzitter van het Europese parlement ons opschrikt met kritiek op de anti-islamfilm 'Innocence of Muslims' is al bijzonderder. Onthouden dus die naam, Schulz, voorzitter Europees parlement, niet helemaal voor volledige vrijheid van meningsuiting. Ik kende hem eerlijk gezegd niet, dacht ook even dat het om onze eigen Schultz ging, Melanie, maar die schrijf je met een 't'. Inmiddels bereiken ons in het kielzog van het Amerikaanse warhoofd Todd Akin nog meer berichten van backbenchers uit het buitenland. Nu weer István Vargá, Hongaars parlementslid voor een partij die net als deze krant Trouw heet, Fidesz. Die beweert dat het krijgen van veel kinderen een probaat middel tegen vrouwenmishandeling is. Waar halen al die mensen hun ideeën en opvattingen toch vandaan? Het merkwaardige is dat hoe meer je te weten komt over de wereld van nu, hoe achterlijker ze lijkt.

In hun tijd konden mijn grootouders in hun onwetendheid nog menen dat de wereld lichtjes vooruitging, maar voor eenentwintigste-eeuwers is dat een allang achterhaald idee. Overal heersen Middeleeuwen en duisternis. Het moge zo zijn dat André Kuipers in een baan om onze mooie toverbal zweefde maar wat hij van bovenaf zag, blijkt van dichtbij een krioelende hoop brachycefalen en iqunulli. Spreek begrijpelijke taal, waarschuwde ex-Tweede Kamer-voorzitter Gerdi Verbeet demissionair premier Mark Rutte. Heel wijs, maar laten politici overal op aarde eerst eens goed nadenken en hun literatuur lezen voor ze überhaupt hun mond opendoen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden