Review

Dominee zoekt kerk

Ook Johnny Dowd hoort tot de categorie der marginalen. In de rafelrand van de Amerikaanse samenleving hield hij zich staande als verhuizer en klusjesman. Thuis was hij jarenlang in de weer met het componeren van liedjes wat uiteindelijk resulteerde in Dowd's debuut WRONG SIDE OF MEMPHIS (Munich- MRCD 193). De 49-jarige doorzetter opent een morbide binnenwereld waarin moord en zondebesef om voorrang strijden. Zijn onvaste stem komt sinister over, de huiveringwekkende instrumentatie doet de rest. Monotone gitaar- en banjoaccoorden, een aarzelend farfisa-orgeltje en wat verdwaalde koebellen schragen de zingzeggende stem van Dowd.

Hij vertolkt een angstaanjagend soort 'talking blues' waarin het werk van Howling Wolf, Captain Beefheart en J Cale krachtig weerkaatst. Maar ook de desperate, van religie doordrenkte waanzin die een band als Sixteen Horsepower uitdraagt, hoor je op 'Wrong side of Memphis' terug. Wellicht verklaart dat Dowd's oneliner: ''Als rock 'n roll een religie is, ben ik de dominee die een kerk zoekt''.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden