Review

Dol op blondines. En op experimenteren.

P.D. James is de enige thrillerschrijver die ooit voor de Bookerprijs is genomineerd. Ik begrijp niet goed waarom, zij is weliswaar een honorabele dame en een vakvrouwe -om in de oude stijl te spreken- maar haar stijl is niet om over naar huis te schijven en haar held, de eveneens eerbiedwaardige Adam Dalgliesh, komt mij bij tijd en wijle de neus en de oren uit met zijn minzame zwijgzaamheid, zijn puritanisme, zijn uiterste correctheid en zijn discretie. Wat een deftigerd! Nu wordt P.D.James een dagje ouder en we moeten blij zijn dat ze er nog is, omdat we haar boeken toch altijd achter mekaar uitlezen. Maar de waarheid moet gezegd: 'Het Moordkabinet' is bij lange na niet haar beste, zijnde te wijdlopig en daarom knap langdradig en bovendien wat ouderwets met al die edele bedoelingen.

Een klein en praktisch onbekend museum in Londen is gewijd aan het interbellum tussen de Eerste en de Tweede Wereldoorlog. In een van de zalen worden beroemde moorden en moordenaars uit die tijd herdacht. Wel, die schijnen te worden nageaapt door een moderne schurk, want achter mekaar vallen drie dooien die desgelijks om het leven zijn gebracht. Waarom, waartoe? Omdat een van de erfgenamen van zins is het museum te sluiten? P.D.James weeft een wel zeer omvangrijk web en ja hoor! Tot haar eer zij vermeld dat het einde toch weer verrast.

Zijn de personen in 'Het Moordkabinet' enigszins ouderwetserig, in 'Tot het uiterste' van Lesley Glaister glanzen ze van nieuwheid. Ze zijn zo uit het volle leven geplukt, je kunt ze elk ogenblik op straat tegenkomen. En er hangt over het boek een geheimzinnigheid die je tot het uiterste geboeid doet doorlezen.

Cassie, alias Cassandra, houdt heel veel van haar vriend Graham, maar zijn ontwijkende gedrag maakt haar horendol. Om hun relatie op de proef te stellen reageert ze op een advertentie, waarin een paar wordt gevraagd dat diensten wil verlenen aan een echtpaar in Australië. De voorwaarden zijn enigszins bizar: als ze het een jaar uithouden krijgen ze een riant salaris, als ze eerder weggaan alleen de onkosten. Maar Cassie gaat er toch op in. Niet wetende dat ze in de allerbuitenste outback terecht zullen komen, waar het leven onvoorstelbaar primitief is, de vrouw des huizes, die zo gek is als een deur, het liefst naakt rondloopt, je een zonnesteek krijgt als je een seconde blootshoofds naar buiten gaat en de baas erg veel van blonde vrouwen houdt. En van experimenteren. Graham, die geacht wordt weer te gaan schilderen want dat is zijn metier, krijgt geen kwast op het doek en op het laatst barst de bom en valt de eerste en enige dode. Lesley Glaister was voor mij een heel mooie ontdekking.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden