Doe maar nostalgisch

Bij menigeen van rond de dertig liggen ze nog in een vergeten doos op zolder: de roze en gifgroene petjes, T-shirts, zwaailichten en zweetbandjes. Doe Maar, de bestverkopende Nederlandse popgroep ooit, was een rage. Zowat ieder tienermeisje droomde van Henny Vrienten of Ernst Jansz. Volgend jaar april duiken de Nederlandse Beatles nog een keer de studio's in voor een cd en geven twee concerten in het Rotterdamse Ahoy. De voorverkoop begint vandaag. Wie weet wordt het nostalgisch dringen.

Frank van der Meijden, toen en nu manager van Doe Maar:

,,Alleen jaloerse zuurpruimen zeggen dat Doe Maar het voor het geld doet. Doe Maar wil gewoon samen muziek maken. De afgelopen vijftien jaar hebben ze behoorlijke bedragen afgeslagen en ik wil niet zeggen dat het om meer geld ging dan nu, maar tegenwoordig wordt alles gesponsord. Ik baalde dat Doe Maar uit elkaar ging, had net een nieuw kantoor. Erna heb ik een tijdje het Goede Doel gemanaged, maar die gingen ook uit elkaar. Dat gebeurt met elke band, behalve echte fossielen zoals Golden Earring. Het Goede Doel krijg ik niet meer bij elkaar, nee, maar die waren ook niet zo legendarisch.''

Henk Westbroek, zanger, discjockey, horeca-ondernemer, politicus, en in de jaren tachtig lid van het Goede Doel:

,,Doe Maar heeft anderhalf miljoen goede redenen om nog eens te doen waar ze goed in zijn: leuke liedjes spelen. Mij krijgen ze niet meer bij het Goede Doel, maar ik rust ook niet op m'n muzikale lauweren. Al zie ik geen principiële bezwaren tegen sponsoring, hoor. Zal me aan m'n reet roesten. Ik snapte vroeger al niet waarom Doe Maar daar tegen was, ze zijn toch de uitvinders van de merchandising.''

,,Ik zei altijd: er zijn twee echt goede Nederlandse bands, Doe Maar en het Goede Doel. De rest kwam daar toch een stuk achteraan, vooral Toontje Lager vond ik niks. Wij wilden als enigen op het afscheidsconcert komen spelen. Frank Boeijen wou niet. Het gerucht ging dat andere bands vreesden met Doe Maar de hele Nederlandstalige popmuziek te begraven.''

Peter Smidt, directeur stichting Conamus voor de Nederlandse muziek:

,,In mijn toptien van belangrijkste Nederlandse artiesten uit deze eeuw hoort Doe Maar zeker. In de tijd dat ze opkwamen, was de algemene mening dat het Nederlands zich niet leende voor popmuziek. Bij Doe Maar klonk het Nederlands volstrekt logisch. Doe Maar vervulde een belangrijk rolmodel. De Dijk, de Scene, Marco Borsato, Volumia!, De Kast, zij waren er zonder Doe Maar niet geweest.''

Leoni Jansen, nu zangeres/programmamaakster en toen presentatrice van het Jeugdjournaal rond het afscheid van Doe Maar:

,,Zoals die jongens er in die uitzending bij stonden, wisten ze van voren niet meer dat ze van achteren leefden. Het was knap dat ze stopten op het hoogtepunt. Toen ik krantenfoto's zag van de reünie, moest ik meteen aan het afscheidsconcert denken: die verlaten hal waar meisjes elkaar zaten te troosten. En het rare is dat ik dat helemaal niet hysterisch vond. Ik geloof dat Doe Maar fans echt iets heeft gegeven.''

Moos (34), psychiatrisch verpleegkundige, toen en nu Doe Maar-fan:

,,De heren zagen er goed uit. Eerst vond ik Henny de leukste, later Ernst Jansz. Maar ik was niet zo'n gillend meisje. Ik ging al naar concerten toen die nog niet zo massaal waren, kende ze ook een beetje. Sommige nummers heb ik in de kleedkamer zien ontstaan, zoals 'Heroïne'. Dat onderwerp speelde in de band, dus dat begreep je goed. Ik mocht wel eens meerijden naar concerten, stond vaak op de gastenlijst en mocht dan aan de zijkant van het podium de flauwgevallen meisjes bijbrengen die achter elkaar werden doorgeschoven. Op het laatst was er een grote EHBO-ploeg. Ik ging steeds minder nadat ik mijn vriendje had ontmoet: een rocker die dat Nederlandstalige gedoe voor kleine meisjes niks vond. Maar ik ontmoette hem wel bij een Doe Maar-concert en hij is nog steeds mijn man. We gaan naar het concert met ons dochtertje van elf.''

Robbert-Jan Knoppers, communicatiemanager mobiele telefoniemaatschappij Dutchtone:

,,Nee, wij hebben Doe Maar niet op het idee van de reünie gebracht. Wij hoorden via ons sponsorbureau van hun plannen. En aangezien Nederlandstalige muziek naast watersport tot onze sponsordoelen behoort, paste dit er perfect in. Waarom juist die twee? Het zijn twee gebieden die wat minder geclaimd zijn door andere partijen en ze zijn wat sympathieker. En dat is ons doel: het opbouwen van naamsbekendheid en sympathie in Nederland en België. En Doe Maar vond ons sympathiek. Dutchtone heeft natuurlijk in de naam al iets muzikaals.''

,,Als ik kijk naar het bedrag dat wij hebben betaald, maakt Doe Maar geen grote financiële klapper. Ze vinden het gewoon hartstikke leuk om nog één keer samen muziek te maken. Het is hun feestje. We zullen zowel bij de concerten als op de nieuwe cd duidelijk aanwezig zijn. Hoe, dat merkt het publiek dan wel. En onze eigen klanten zullen hier ook van profiteren. Eigen kaarten voor klanten, in die sfeer moet je het wel zoeken, ja. We zijn een young and eager company, die ook groot is.''

,,Dus we hebben wel iets met Doe Maar. Ondanks hun weerzin tegen 'carrière maken'? Ach, laten we zeggen dat ook Doe Maar met zijn tijd is meegegaan.''

Isabelle Brinkman (27), discjockey voor de NPS bij radio 3:

,,Ik vind het geweldig dat ze weer bij elkaar komen! Ik was een echte fan: met Doe Maar-zweetbandje en dito buttons.''

,,De teksten begreep ik toen nog niet. 'De bom' snapte ik nog een beetje, maar 'Nederwiet': ik had geen idee! Nu zie ik pas hoe scherp de teksten waren. Ik vond het toen vooral ontzettend stoer.''

,,En het zijn nu natuurlijk een beetje oude zakken, maar neem me niet kwalijk: die Henny Vrienten is volgens mij nog strakker dan toen!''

,,Ik heb nog niet veel muziek van Doe Maar gedraaid, maar als het aan mij ligt, gaat dat nu zeker gebeuren. Hun geluid kan nog heel goed.''

Nathalie (12), fan van de Backstreet Boys:

,,Doe Maar? Dat is ook een groepje. Ik heb wel eens een liedje van ze gehoord op TMF. Maar daar was geen clip bij! Ik weet niet meer hoe het ging, ik vond er niks aan. Vijftig is te oud om popmuzikant te zijn. Negenentwintig kan nog net. De Backstreet Boys zijn veel jonger. Ze zingen over liefde en dat je niet verdrietig moet zijn en over een griezelfilm. Liedjes tegen drugs of wapens, daar wil ik geen cd'tje van. Dat is meer iets voor reclame.''

Stan Rijven, 21 jaar popjournalist:

,,Doe Maar is nog echt klassiek van onderop naar boven komen drijven. Ze werden gedragen door het clubcircuit, waar ze eindeloos hebben rondgetoerd totdat ze doorbraken bij het grote publiek. Ze hebben ook nooit in voetbalstadions willen spelen of dat soort dingen. Dat ze nu twee keer Ahoy gaan doen, is frappant.''

,,Ik heb een heel dubbel gevoel over die eenmalige terugkeer. Aan de ene kant denk ik: houd de mythe in stand. Aan de andere kant begrijp ik dat ze al die jaren hebben doorgespeeld met elkaar. Maar als het hun dan echt om de muziek gaat, dan speel je gewoon door na komend voorjaar, en duik je het clubcircuit in. De come-back van Doe Maar is nu een hype en heeft weinig met muziek te maken. Daarmee wordt Ahoy uitverkocht. Wat hen ertoe drijft? Ik denk dat het te maken heeft met het nostalgisch terugblikken dat iedere begin vijftiger doet.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden