'Doe-het-zelf-neigingen zijn normaal bij een nieuwe president'

In de editie van vorige week maakte The Economist korte metten met de Italiaanse presidentskandidaat Silvio Berlusconi. Het artikel leidde tot een stortvloed aan reacties en vormde vorige week zelfs de leidraad in het publieke debat in Italië, zo klopt The Economist zichzelf maar eens goed op de borst. Daarmee legitimeert het Britse weekblad gelijk de halve pagina die het in de editie van deze week heeft ingeruimd voor deze reacties.

De vele rechtszaken waarin 'Il Cavaliere' zich sinds mensenheugenis bevindt en de dubieuze wijze waarop hij zijn zakenimperium heeft opgebouwd, maken Berlusconi volgens het blad voorgoed ongeschikt om het presidentiële ambt te vervullen.

Het lijdend voorwerp zelf meende dat de aantijgingen 'je reinste vullis' waren. Dat was nog altijd mild vergeleken met de heetgebakerde reactie van een vooraanstaand adviseur van Gianfranco Fini, wiens partij nauw aan Berlusconi's Forza Italia is gelieerd. Hij was van mening dat The Economist zichzelf met het artikel had bestempeld tot de woordvoerder van de 'Trotskistische minderheden'.

Voor de vorm gaat het Britse blad dan toch nog een beetje in op de inhoud van de Italiaanse verkiezingsstrijd. Het blad komt tot de conclusie dat er eigenlijk nauwelijks verschillen bestaan tussen het beleid dat Berlusconi voorstaat en dat van zijn tegenstrever Rutelli. Alleen hun standpunt over immigratie verschilt. Hoewel beide kampen geen voorstander van immigratie zijn, lijkt Rutelli zijn woorden alleen iets zorgvuldiger uit te kiezen dan zijn rivaal.

Ook het Amerikaanse Newsweek besteedt aandacht aan de verkiezingen in Italië. Het blad wijdt net als de Economist een artikel aan Berlusconi en vraagt zich af waarom Italianen op hem zouden stemmen. Hoewel het blad er niet in slaagt daar een bevredigend antwoord op te geven, lijkt het zich al wel bij zijn verkiezingsoverwinning te hebben neergelegd. Naast de beschouwing over Berlusconi in Newsweek ook een interview met Francesco Rutelli, de voormalige burgemeester van Rome.

In het Amerikaanse weekblad Time aandacht voor de Amerikaanse minister van defensie Donald Rumsfeld, de 'architect en evangelist' van het Amerikaanse ruimteschild. Rumsfeld was halverwege de jaren zeventig, ook toen in de hoedanigheid van minister van defensie, betrokken bij de eerste poging van het Pentagon om een raketschild te bouwen.

Het blad trakteert de lezer ook op een uitleg over de verschillende opties die er bestaan voor de bouw van het schild. De kosten: vijftig tot honderd miljard dollar, als een eerste begin.

En dan valt nog maar te bezien of het schild ook daadwerkelijk functioneert, aldus The Economist. Het blad wijdt zijn coverartikel aan de plannen van het Witte Huis een nucleaire paraplu uit te klappen. Het Britse blad is van mening dat de Verenigde Staten zich weliswaar volkomen terecht afvragen op welke wijze hun veiligheid en stabiliteit het beste gediend zijn, maar meent dat de Verenigde Staten niet uit het oog mogen verliezen dat diplomatie het hoogste goed is. Als de diplomatie faalt op een moment dat Bush het ABM-verdrag (dat verbiedt om kernwapens met raketten uit de lucht te schieten) aan zijn laars lapt, dan loopt de wereld het gevaar dat wantrouwen en rivaliteit weer hoogtij gaan vieren.

In de Internationale Spectator probeert Marianne van Leeuwen, plaatsvervangend hoofd van de afdeling onderzoek van Instituut Clingendael de lezer gerust te stellen over de vermeende Einzelgüng van de Amerikaanse president Bush in zijn buitenlandbeleid. De rigoureuze stappen van Bush jr. (Kyoto, ruimteschild) moeten veeleer gezien worden als de gebruikelijke 'doe-het-zelfneigingen' van een nieuwe president in het Witte Huis, meent zij.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden