DNA Onbemind

De Nederlandse Chistelijke Radio Vereniging presenteert zich met de slagzin ’Samen op de wereld’.

’Samen op de wereld’, meldt de website, ’is een pleidooi voor een tolerantere samenleving, waarin verschillen tussen mensen worden erkend en geaccepteerd. De nieuwe koers van de NCRV sluit aan bij de traditie die de omroep al 85 jaar kenmerkt en waarin ’respect’ de kern blijft.’

Een iets andere missie dan die van het binnenkort te verwelkomen omroepje PowNed, vermoed ik.

Maar kloppen de mooie woorden van de NCRV?

Op ’Hello Goodbye’ van Joris Linssen valt weinig aan te merken. Dat zijn roerende verhalen met een lach en een traan, die niet te hijgerig worden aangewakkerd.

Als je ’Man bijt hond’ zou uitkleden tot een kleinmenselijke portret-serie (cabaret eruit, voice-over ontslaan, zwakbegaafde ondertoon schrappen), heb je eveneens een fijn programma te pakken.

Maar de leeglopende onderbuik die via Stand.nl (Radio 1) tot ons komt, of de overhellende schuttingen die we op ons erf aantreffen via de ’Rijdende Rechter’; ik weet niet of het begrip ’respect’ daarbij nu het eerste is dat in me opkomt.

Toch zijn dat nog relatief kleine ergernissen. Naar wordt het pas als christelijke omroepen zich wagen op het terrein van de ethiek. Want er wordt wel vaak geklaagd over het morele verval bij de commerciële netten (vaak terecht, denk maar eens terug aan ’De Gouden Kooi’), maar de orthodox-protestantse EO en, in mindere mate, de protestants-christelijke NCRV, gaan soms verder dan John de Mol’s concepten.

Daar zijn meerdere voorbeelden van te noemen, maar het dieptepunt is wel de EO-serie ’Mijn laatste woorden’ (2007), waarin nabestaanden werden geconfronteerd met een videoboodschap van een inmiddels overleden terminaal zieke. Het ontspoorde door de dood met voyeurisme te versmelten. ’Door in ’Mijn laatste woorden’ kwetsbare mensen voor de camera te spannen’, schreef ik toen, ’schoffeert en exploiteert de EO de intimiteit van het rouwen’.

Nu is het de NCRV die ethisch uit de bocht vliegt met de donderdagse serie ’DNA Onbekend’. Daarin onthult Caroline Tensen aan het eind van ieder item of er sprake is van biologisch verwantschap, door de uitslag van een sporen-test uit een enveloppe te hijsen.

Als in een Mega-Jackpot-Kanjer-Loterij-Show.

In de eerste aflevering bleek de terminaal zieke Willem (ik zeg niets) inderdaad de vader te zijn van Thialda. Maar in het tweede item bleken de hoopvolle Ton en Kenneth geen halfbroers.

Zo put de NCRV amusement uit het domein van het bloedverwantschap, een privé-zaak en dus geen maatschappelijk probleem. Dat de deelnemers zelf zo mal zijn dat op tv te ondergaan, doet aan de morele miskleun van de omroep niets af. Sterker: het doet er iets bij. De kwetsbaarheid van de zoekende mens legt het immers altijd af tegen het belang (een scorend tv-format) van een grote partij.

„Ik wou dat het anders was”, verzuchtte Tensen tegen de verslagen niet-broers.

Ik wou dat ik haar geloofde.

Caroline Tensen: „Goed, dit is het dan, de uitslag. We took DNA from you. We hebben DNA van jou genomen. En daarmee kunnen we voor 100 procent zeker zeggen - we are for hundred percent shure if you’re family or not. Ok, ik ga hem open maken, ik ga jullie niet langer in spanning houden. Ton, het is ontzettend belangrijk voor jou. Uit deze DNA-test is vast komen te staan dat jij Ton en jij Kenneth geen broers zijn. I’m sorry, you are not related.”

Kenneth: „Dat is verdrietig.”

Ton van de Heuvel: „Very bad.”

Kenneth: „Maar we kunnen het wel zijn.”

Ton: „Het is jammer.”

Tensen: „Ik wou echt dat het anders was.”

Ton: „Ja. Onvoorstelbaar dat je zoveel dingen ziet om je heen, wat gelijkenissen toont...”

Tensen: „Ja.”

Kenneth: „Wat een teleurstelling.”

Tensen: „Ja.”

Kenneth: „Ja.”

Ton: „Maar we zijn goede vrienden.”

Kenneth: „Ja.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden