DNA bepalend in Deventer zaak

In de Deventer moordzaak draait het in de finale om DNA. Nu het moordwapen niet in het graf van de weduwe Wittenberg is aangetroffen, blijft de vraag of het DNA van Ernst Louwes op het slachtoffer hem als de dader blijft aanwijzen.

De Deventer moordzaak dient komende woensdag voor de tweede keer voor de Hoge Raad. De eerste keer verwees het hoogste rechtscollege de zaak terug naar het gerechtshof in Den Bosch. Het Bossche hof veroordeelde in de herzieningsprocedure Louwes opnieuw tot twaalf jaar. Op de blouse van de weduwe was meer DNA van Louwes aangetroffen dan bij de eerste rechtszaak.

Louwes’ advocaat G.J. Knoops reageerde deze week teleurgesteld op het resultaat van de zoektocht in het graf. Nog bedroefder toonde zich de raadsman van Maurice de Hond, P. Plasman. De opiniepeiler is ervan overtuigd dat Louwes ten onrechte is veroordeeld. Hij spoorde de beheerder van de Deventer begraafplaats op. Die verklaarde dat de huisvriend en klusjesman van de weduwe het mes verborgen zou hebben in het graf.

Hij had de man met een etui zien lopen over de begraafplaats. Later vertrok de klusjesman zonder het etui. De beheerder vond bij de steen van het graf een opening waar gemakkelijk een etui in kon glijden.

Dat de beheerder niet eerder naar voren was gekomen, kwam omdat de politie hem in 1999 niet geloofde. Hij verklaarde toen ook de ochtend na de moord met de klusjesman op de begraafplaats gesproken te hebben. Deze had volgens de beheerder gezegd dat de weduwe door wurging en zeven messteken om het leven was gekomen. Hoe hij dat wist, was een raadsel. Het slachtoffer werd een dag later gevonden. Het verhaal past perfect in de theorie van De Hond en zijn medestanders dat niet Louwes maar de klusjesman de moord heeft gepleegd.

Op de vraag of De Hond opgeeft nu er geen aanwijzingen in het graf zijn gevonden, zegt Plasman nadrukkelijk: „Nee, mijn cliënt gaat door.” Wat De Hond nu gaat doen, kan Plasman niet zeggen. De advocaat van de klusjesman, J. Vlug, was gisteren helder: wanneer De Hond nog één keer de klusjesman met de moord in verband brengt, zal hij bij de rechter een spreekverbod eisen.

Zijn collega Knoops staat inmiddels in de startblokken om woensdag zijn lijvige herzieningsverzoek bij de Hoge Raad te verdedigen. Daarin wordt uitvoerig betoogd dat het DNA van Louwes op de kleding van Wittenberg bestaat uit ’contactsporen’. Dat soort sporen – meestal huidschilfers – worden vaak al door dagelijks contact overgebracht.

Volgens Knoops en ingeschakelde deskundigen heeft het Nederlands Forensisch Instituut fouten gemaakt bij het opbergen van het materiaal waardoor vermenging (contaminatie) van sporen heeft kunnen plaatsvinden.

Bovendien is het hof in Den Bosch volgens Knoops onvolledig en onjuist ingelicht over de bewijswaarde van Louwes’ DNA op de blouse van de weduwe. In de ogen van Knoops is daarom een herziening bij een derde hof gerechtvaardigd. Dat zou een unicum in de Nederlandse rechtspraak betekenen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden