Djokovic staat op eenzame hoogte

Serviër houdt mannentennis in een ijzeren greep en hij lijkt alleen nog maar beter te worden

Op zondag 22 mei hoopt Novak Djokovic zijn 29ste verjaardag te vieren. Een speciale dag dus voor de Serviër, maar niet alleen vanwege de festiviteiten. Op die dag begint ook Roland Garros, het enige grandslamtoernooi dat Djokovic nog niet als winnaar heeft afgesloten. Na het behalen van zijn zesde titel op de Australian Open, staat winnen in Parijs bovenaan zijn verlanglijst.

Er moeten gekke dingen gebeuren, wil Djokovic die omissie op zijn erelijst niet opvullen. In Melbourne liet hij de afgelopen twee weken op ondubbelzinnig wijze zien dat hij het mannentennis in een ijzeren greep houdt. En Djokovic lijkt alleen nog maar beter te worden, een beangstigend en ontmoedigend perspectief voor hen die zich onder de noemer 'concurrent' scharen.

Na Roger Federer in de halve eindstrijd, moest ook Andy Murray in de finale een diepe buiging maken voor de beste tennisser van de wereld. De de Schot vocht zich na een kansloze eerste set terug in de partij, maar hij moet nimmer het gevoel hebben gehad dat hij Djokovic kon verslaan. Mede door twee dubbele fouten in de tiebreak van de derde set hees Murray de witte vlag: 6-1 7-5 7-6 (3).

"Ik geloof dat ik elke partij die ik speel kan winnen", zei Djokovic en in die uitspraak zat geen greintje opschepperij, zelfoverschatting of overdrijving. "In speel de afgelopen vijftien maanden mijn allerbeste tennis en de uitslagen zijn daar een bewijs van." Niets aan gelogen. Sinds de US Open van 2014 won Djokovic zestien toernooien, waarvan er vier met de de status van een grandslam.

Met zijn zesde triomf op Melbourne Park steeg Djokovic weer een tree op de ladder waarop Federer met zeventien grandslamtitels nog altijd bovenaan staat. Maar Djokovic nadert, hij staat nu met elf op gelijke hoogte met Björn Borg en Rod Laver. Nog zes te gaan om Federer te achterhalen en in de vorm waarin de Serviër nu verkeert - en de ontwikkeling die hij nog altijd doormaakt ¿ lijkt dat geen onmogelijke opgave.

Djokovic vertelde dat hij geen idee had waar zijn grenzen liggen. Hij zei wel dat de rivaliteit met Nadal, Murray en Federer hem dwong om zich voortdurend te blijven verbeteren. "Ik hoorde laatst een mooie metafoor. Wolven die een berg oprennen zijn hongeriger dan de wolf die bovenop de berg staat. Mijn achtervolgers maken dat ik twee keer zo hard moet werken om te blijven waar ik nu ben."

Vooralsnog snoert Djokovic de concurrenten hard de mond. Dit jaar speelde hij tegen vijf collega's uit de toptien en ze werden bijna achteloos aan de kant gezet. Nadal (vijf) en Tomas Berdych (zes) in Qatar en Kei Nishikori (zeven), Federer (drie) en Murray (twee) in Melbourne. Van hen won alleen Federer een set.

Het volgende doel van Djokovic is Roland Garros. Vorig jaar leek hij klaar voor de winst op het Parijse gravel na zeges in Monte Carlo en Rome. Maar hij liet zich in de finale verrassen door Stanislas Wawrinka, en die nederlaag voelde pijnlijk aan. Typerend voor zijn instelling en professionaliteit was dat hij vijf weken later wel winnend van het gras van Wimbledon stapte.

Voor Murray kwam er na zijn vijfde verloren finale in Melbourne een einde aan een emotioneel geladen toernooi. Nadat zijn schoonvader Nigel Sears onwel was geworden op de tribunes, overwoog Murray naar huis te gaan om zijn hoogzwangere vrouw Kim bij te staan. "Het waren een paar hele zware dagen", erkende de Schot. "Ik wil nu maar een ding, het eerste de beste vliegtuig naar huis."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden