Column

Dit wordt een chagrijnige column, excuses daarvoor alvast

Columnist Henk Hoijtink. Beeld Maartje Geels

Siem de Jong lijkt terug te keren bij Ajax. Ajax, de grootste en rijkste club van Nederland. Ajax, onze recordkampioen die dit seizoen geen Europees voetbal speelt.

Het is voor het eerst sinds het midden van de jaren zestig dat Ajax en PSV, onze beste clubs in de achterliggende halve eeuw, geen Europees voetbal spelen. Met mededogen mijmerden we weleens dat onze zoons nooit zullen beleven wat wij dan toch in rijke decennia mochten meemaken. Maar nu zijn we beland bij iets wat ook wij nog nooit hebben meegemaakt.

Siem de Jong was een verdienstelijke voetballer bij Ajax. De beweeglijkste was hij al nooit, en het voetbal werd sneller en sneller. In het buitenland kreeg hij geen poot aan de grond. Hij, 28 jaar nu, was ook vaak geblesseerd.

Dit wordt een chagrijnige column, excuses daarvoor alvast, zo nodig. Her en der was gedacht dat Ajax vorig seizoen als finalist in de Europa League zichzelf en ons weer op de kaart had gezet – sorry voor het succesjargon. Dat de roulettetocht door Europa nogal vertekende, voor Ajax zelf en ook in bredere zin, je kon waarschuwen wat je wilde. Als het Nederlandse voetbal al jaren ergens goed in is, is het in zelfmisleiding.

Hans van Breukelen werd weggepest. Hij zei als technisch directeur van onze voetbalbond waar het op stond, hij zei niet meer dan wat moest worden gezegd en onverminderd moet worden gezegd: dat ons voetbal aan inhoud moet winnen. De aandacht werd volop verlegd naar hoe raar die man was, om maar niet te hoeven luisteren, om de waarheid maar niet te moeten horen.

Groot raadsel

Nu heeft Marc Overmars het gedaan. Hij heeft als technisch directeur Ajax niet sterk genoeg gemaakt – alsof zoiets met een vingerknip te doen is, alsof een Nederlandse club op de transfermarkt niet nogal beperkt is. Ik hoorde er wel van op dat Overmars plots zei dat Ajax misschien te veel op eigen jeugd inzet.

Het is al jaren het grootste raadsel van Ajax: dat de besturende oud-spelers daar niet voor fatsoenlijke routine zorgen om hun talenten te helpen. Moeten zij niet bij uitstek weten dat het de enige manier is, altijd en overal, om ze beter te laten worden én om als team volwaardig voetbal te kunnen spelen? Overmars, Edwin van der Sar en Dennis Bergkamp, zij en Ajax konden natuurlijkerwijs groter worden aan de hand van Danny Blind, Frank Rijkaard, Jan Wouters, noem ze maar op.

Het is nu juist het enige waarin een Nederlandse club op de transfermarkt zo beperkt niet hoeft te zijn. Nog betrekkelijk naamloze en daarmee niet al te dure twintigers of begindertigers uit landen als Oostenrijk of Tsjechië, niet ego-gericht en zo bereid om teams bijeen te houden: je maakt mij niet wijs dat ze er niet zijn. Maar Ajax kijkt er niet naar, ‘wij’ kijken er niet graag naar – het idee dat die, nooit de lekker opvallende voetballers, iets voor ons zouden kunnen betekenen.

Ajax denkt aan Siem de Jong. De platte gedachte: ervaren (niet elke late twintiger is een routinier, zoals Ajax’ dertiger Lasse Schöne dat ook niet is) en hij weet hoe het moet, want hij heeft bij Ajax gespeeld. Die zelfmisleiding, dat zelfbeeld, niet ruimer denken, niet verder kijken.

We kibbelen wat over kunstgras, waar een paar clubjes op spelen, clubjes die aan onze neergang part noch deel hebben. Een andere competitieopzet denken we niet nodig te hebben. Een nieuwe technisch directeur van de KNVB, in dit diepe dal verreweg de belangrijkste post, is er voorlopig niet. En waaraan moeten we de beste clubs in onze historie een heel seizoen lang meten, in de eredivisie?

Het moest eruit, dit chagrijn.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden