Dip je penseel in het licht en de ruimte van de Oostvaardersplassen

Gods schepping in zijn vele varianten krijgt zoveel aandacht in de bladen deze week, dat je bijna zou gaan denken aan een vijandige overname. Zo prijkt op de cover van Filosofie Magazine een vos die enigszins verbaasd naar het logo van het tijdschrift kijkt. Onder de vos staat met grote letters: 'Natuur, waarom we verlangen naar de wildernis'.

Het antwoord op die vraag komt onder meer uit een mooie filosofische wandeling door de Oostvaardersplassen met Johan van der Gronden, directeur van het Wereld Natuur Fonds. Op een van de foto's bij het artikel kijkt hij stoer in de camera, om zijn nek hangt een verrekijker. Op de achtergrond grazen wilde paarden. Van der Gronden vertelt dat de Verenigde Staten het recht op wildernis hebben vastgelegd in een wet. "Daarachter steekt de gedachte dat het landschap een morele lading heeft, dat je iets van God of het hogere kunt ervaren in de wind." In ons land lijkt een wetswijziging nog niet nodig. Of we die Oostvaardersplassen nu met rust laten of naar onze wensen gaan indelen, maakt volgens Van der Gronden niet uit. Zolang de natuurervaring ons maar inspireert tot bescheidenheid.

Of die laatste deugd al bezit heeft genomen van Eric Schliesser, hoogleraar filosofie te Gent, is nog maar de vraag. Hij reageert in het blad op de stelling 'Beschermde natuurgebieden zijn er voor de mens' en gebruikt daarbij zoveel jargon dat het bijna hilarisch wordt. 'Interessant doen' noemen biologen die de mens bestuderen dergelijk gedrag. Schliesser begint zo: 'Zoals veel vage identiteitsclaims is deze stelling in sommige interpretaties ervan waar. In beschermde natuurgebieden worden dieren, planten en ecosystemen in stand gehouden, maar - zo meent de zelfbenoemde realist - mensen doen dat niet alleen uit morele overwegingen.' En zo gaat het nog even door. De meeste lezers zijn dan al afgehaakt en op zoek gegaan naar rust. In de natuur of ergens anders, als ze maar niet worden lastiggevallen.

Nu is stilte vinden allesbehalve eenvoudig, leren we in De Waarheidsvriend, een wekelijkse uitgave van de gereformeerde bond. Hoofdredacteur P.J. Vergunst wijdt er zijn commentaar aan. Een van de sterkste kenmerken van onze tijd, schrijft hij, is onrust, "de keuzestress, de prikkels die voortdurend op mensen afkomen. Wie niet non-stop bereikbaar is, zou zomaar iets kunnen missen - en dat mag niet gebeuren.' En waar is die rust dan te vinden? U raadt het al: bij God. 'Bij U, Heer, is de levensbron, Gij doet ons klaarder dan de zon het licht der wereld aanschouwen.'

Vergunst vertelt over een man die altijd naar een open plek in het bos ging om te bidden. "Iemand vroeg hem: 'Waarom doe je dat, God is toch overal?' De man antwoordde: 'God is wel overal bij mij, maar ik ben niet overal bij God.'"

Ook Koorddanser, een maandelijks 'agendamagazine voor bewustzijnsontwikkeling en spiritualiteit' (bent u er nog?), heeft de natuur op de voorpagina. Een mooi schilderij van paarden die bij elkaar staan. Misschien wel in de Oostvaardersplassen. Ze kijken ons aan en staan in een fel rood landschap. Het lijkt wel of het ganse heelal in brand staat. Dit schilderij blijkt tot stand gekomen volgens de technieken van de Vedic Art. De Zweedse kunstenaar Curt Källman bestudeerde de Vedische geschriften en putte daar zeventien principes uit die bij elkaar "een creatieve ontwikkelingsweg vormen waarbij schilderen centraal staat. Het gaat over het je herinneren van je verhaal van je leven, van het leven, 'Als je jouw penseel dipt in licht, ruimte en geluk, zal de eeuwigheid geschilderd worden'."

Fevzi doopt waarschijnlijk zijn penseel niet licht ruimte en geluk; hij is het allemaal zelf. Deze maand staat er een foto van Fevzi in Volzin, samen met zijn begeleiders Geral en Theo. Hij zit op een paard van de Madurodam Manege. Daar beoefenen iedere week tweehonderd mensen de paardensport. Ze hebben een handicap, autisme, ADHD of zijn op een andere manier bijzonder.

Feviz rijdt zonder zadel waardoor hij de beweging van het paard beter voelt en zijn spasmen ontspannen. Hij wordt er rustig van en bovendien is hij zo even verlost van zijn rolstoel. Het liefst zou hij elke dag paardrijden.

Ik geef Fevzi geen ongelijk. Of is dat een vage identiteitsclaim?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden