Column

Dion Quichot

In de oceaan van politieke lafheid waarin we dagelijks verdrinken, dobbert gelukkig het reddingsvlot van de PVV.

De partij van Henk en Ingrid is een toonbeeld van rechtlijnigheid en compromisloosheid als het gaat om het eer en geweten van de natie. Gisteren werd ik aangenaam verrast toen ik las dat PVV-Kamerlid Dion Graus uit principiële overwegingen de parlementaire enquêtecommissie Financieel Stelsel had verlaten.

Wat was het geval? Tijdens het verhoor van oud-topman Jan Peter Schmittmann van ABN Amro had Graus, tegen de zin van de commissie, deze 'graaier' op de grill gelegd. Dion ondervroeg Schmittmann ferm en indringend over de schandelijke vertrekpremie van 8 miljoen euro die hij bij de bank had geïncasseerd. Dit werd Dion niet in dank afgenomen.

Volgens hem was tijdens het verhoor 'vanaf de publieke tribune' al te merken hoe andere commissieleden onaangenaam reageerden. Vervolgens kreeg Dion Graus de wind van voren. Zijn besluit was snel genomen: "Als ik niet vrijuit mensen kan bevragen over het belangrijke thema van perverse prikkels zoals bonussen, dan houdt het voor mij op." Exit Dion.

Bravo zou ik zeggen, want bankiers en soortgelijke zakkenvullers vrijuit aanpakken is verheffender dan opkomen voor een olifant in een greppel. Naar eigen zeggen heeft Dion twee jaar lang, dag en nacht, vakantiedagen inbegrepen, ten koste van zijn gezinsleven en portefeuilles in de fractie, zijn commissiewerk voorbereid. En toch 'drie meter voor de finish' rechtsomkeert maken?

Gisteren zocht ik naarstig naar de video waarin de sluwe bankier door de volksvertegenwoordiger met dossierkennis en ruggegraat klem werd gezet. Wat ik zag was inderdaad verbijsterend. Dion leek helemaal niet op onderzoeksrechter Jim Garrison uit de film 'JFK'. En zelfs niet, ondanks fysieke gelijkenis, op die gemene pinguïn uit 'Batman', maar meer op een brugklasser die zijn spreekbeurt niet optimaal had voorbereid.

Aarzelend, slecht formulerend, amper verstaanbaar, leek hij niet te weten dat ABN Amro genationaliseerd was. Doortastend bij de ondervraging van de oud-bankier was hij zeker ook niet. Volgens journalisten die erbij zaten, was van irritatie bij andere commissieleden niets te merken.

Gisteren zag ik ook een filmpje waarin Graus door een NOS-journalist met zijn leugens werd geconfronteerd. Het Kamerlid zei tot twee keer toe 'ik, Dion Graus van de PVV', mompelde iets over 'Volk en Vaderland' in de microfoon en rende weg, achtervolgd door de camera. Het leek even op die oud-PvdA-minister van deuren en kozijnen in een GeenStijl-item.

Uitgeput en teleurgesteld daalde ik naar de verre zuidelijke provincie, voor Dion het land van oorsprong. In de Limburgse persmappen vond ik verontrustende interviews van de man die zich als 'laatste Limburgse ridder' en 'Dion Quichot' omschrijft: 'Alles wat ik heb aangeraakt is in goud veranderd'. Hij kondigt ook alvast een film, een boek en een stripalbum aan over zijn Kamerjaren.

Ik heb alvast alle Nederlandse windmolens voor onze Sancho Panza gewaarschuwd en een emmer vol koud water voor hem ­besteld.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden