Naschrift

Dina Wadia (1919-2017) zag de geboorte van Pakistan

Een monument bij een meisjesschool in de Pakistaanse hoofdstad Islamabad met portretten van Mohammad Ali Jinnah (r), de grondlegger van Pakistan, en Allama Iqbal, dichter en filosoof en inspirator van de onafhankelijkheidsbeweging. Dina Wadia  was Jinnah's enige dochter. Beeld REUTERS
Een monument bij een meisjesschool in de Pakistaanse hoofdstad Islamabad met portretten van Mohammad Ali Jinnah (r), de grondlegger van Pakistan, en Allama Iqbal, dichter en filosoof en inspirator van de onafhankelijkheidsbeweging. Dina Wadia was Jinnah's enige dochter.Beeld REUTERS

Haar geboorte kwam onverwacht vroeg, juist toen de aanstaande ouders zich in Londen in het theater bevonden. Haar vader was Mohammad Ali Jinnah, de grondlegger van Pakistan en de eerste gouverneur na de onafhankelijkheid in 1947.

Jinnah, een advocaat en politicus uit Brits-Indië, en haar moeder, die als lid van de Beau Monde vaak de 'bloem van Bombay' werd genoemd, hadden nog niet eens een naam bedacht en werden het ook aan het kraambed niet eens. Uiteindelijk was het de dochter zelf die de beslissing nam. "Ik heet Dina", verkondigde het meisje toen ze negen was.

Als enig kind van Mohammad Ali Jinnah groeide ze op tussen kindermeisjes en de strijd om onafhankelijkheid van het Britse imperium. Diens mede-onafhankelijkheidsstrijders Mahatma Gandhi en Jawaharlal Nehru, struinden geregeld door het huis terwijl vergeefs werd gezocht naar een compromis dat de hindoes en de moslims van de regio zou verbinden als volk. En exact 28 jaar na Dina's geboorte, in de nacht van 14 op 15 augustus 1947, werd Jinnah opnieuw vader, nu van de nieuwe islamitische natie Pakistan.

Dina was de eerste die hij belde, maar de relatie tussen beiden was toen al bekoeld. Tot chagrijn van de vader had zijn dochter het gedurfd Neville Wadia te trouwen, telg van een familie van Indiase textielbaronnen en een tot het christendom bekeerde parsi. Alsof er niet genoeg moslimjongens waren om uit te kiezen! Dina wees hem er fijntjes op dat haar eigen moeder ook een parsi was; maar op haar huwelijk kwam hij niet.

Ze verkoos India, en later New York, boven Pakistan, maar verdedigde na Jinnahs dood in 1948 wel gepassioneerd diens gedachtengoed: zijn opvolgers verkwanselden haar vaders democratische, tolerante visie. Uitnodigingen sloeg ze af, en ze vond de heldencultus rondom haar vader hypocriet. Toen ze in 2004 het land toch bezocht, schreef ze subtiel in het gastenboek bij haar vaders tombe: 'Moge zijn droom voor Pakistan bewaarheid worden'.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden