Column

Dijsselbourde

"Dijsselbloem", corrigeerde ik de president. "Ja, ja Dijsseloen", antwoordde een geïrriteerd staatshoofd. Beeld anp

Zelden heb ik vanuit Parijs zoveel pisnijdige politici aan de lijn gehad. Van senatoren tot hoge bestuurders, iedereen moest gisterochtend van me weten wie die 'Dijsselbourde' (Dijsselblunder, zijn nieuwe bijnaam in Frankrijk) was die met zijn voorkomen van 'vlijtige onderwijzer' het Europese bouwsel deed wankelen.

"Die man krijgt met het voorzitterschap van de Eurogroep een Ferrari in handen maar blijkt geen rijbewijs te hebben!", brulde een minister door de hoorn. Ik zweeg. "Kijk hoe door zijn toedoen de beurzen aan het duikelen zijn en hoe de koers van de euro inzakt!", lamenteerde een ander.

Na het zoveelste gesprek - ik lag doodmoe op de bank en het was bijna lunchtijd - ging voor de 32ste keer de telefoon: François Hollande, aan de lijn. "Monsieur le président", zei ik aarzelend. De president was duidelijk gepreoccupeerd: "U schijnt al heel wat jaren in het land van Hans Brinker te vertoeven, u kent die mensen goed, zou u mij misschien een dienst willen bewijzen en uw licht laten schijnen over die meneer Dijsselbourde?" "Dijsselbloem", corrigeerde ik de president. "Ja, ja Dijsseloen", antwoordde een geïrriteerd staatshoofd. Ik zuchtte: hoe moest ik in hemelsnaam in een paar zinnen de Nederlandse complexiteit uitleggen?

'Ben ik nou zo slim of ben jij nu zo dom?'
Ik begon met een korte inleiding over de beruchte Nederlandse directheid. Een neiging om beestjes bij de naam te noemen die in het buitenland al snel voor onbeschofte boersheid en onbeholpen gebrek aan inlevingsvermogen doorgaan. "Wat u een domme blunder noemt, is hier in de polders een doodgewoon staaltje van eerlijkheid. Hebt u bijvoorbeeld een leuke aparte jas aan, dan zal de Nederlander eerst de prijs ervan vragen om vervolgens luidkeels te onderstrepen dat u er 'verschrikkelijk uitziet'. En als een vraag van een journalist tijdens een persconferentie weinig toegevoegde waarde heeft, dan reageert de betrokkene meestal met 'Ben ik nou zo slim of ben jij nu zo dom?'.

Nederlanders zijn in essentie, sinds de reformatie, altijd rechtlijnig en eerlijk." De president leek ongeduldig te worden: "Maar hoe zit het met Dijsseldoem?" Ik legde uit dat Dijsselbloem een goudeerlijke man is, die zijn talen kent en geen knollen voor citroenen verkoopt. Hij is een koele kikker uit het natte kikkerland. En bij flinke oostenwind zoals nu, muteert hij in een emotieloos ijskonijn. Na hem de zondvloed. Een orthodoxe afstammeling van Colijn en Drees is hij, een mannenbroeder uit een Rooms nest.

In 2007 kreeg hij van de ChristenUnie de prijs 'Engel van het jaar' omdat hij zich tegen tv-bloot verzette. Hem zul je geen dienstmeisje zien aanranden in een New Yorkse Sofitel-kamer, geen topmodel bezwangeren of een Rolex dragen. Hij is meer een man van de sjoelbak en het koekhappen. In dit nieuwe tijdperk van politiek gedraai, hele en halve leugens, blijft hij de politicus van oude snit. De conciërge die er onvermurwbaar op blijft hameren dat je eerst je voeten moet vegen. Oh ja, en hij lust pap zonder krenten terwijl hij van knoflook en pesto moet kokhalzen. Ik wilde nog heel wat vertellen maar de president had al de verbinding verbroken. Buiten liep een ijzerboer te wroeten in oude vuilniszakken en er lag weer ijs op de singel.

 
Hij is een koele kikker uit het natte kikkerland. En bij flinke oostenwind zoals nu, muteert hij in een emotieloos ijskonijn
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden