Dierenpolitie is geen speeltje, maar noodzaak

Elma Drayer is blij dat de stekker uit de dierenpolitie wordt getrokken. In haar column heeft ze het over 'malle dierenpolitie' en 'weggegooid belastinggeld'.

Door te stellen dat de overheid zich niet met dierenleed zou moeten bemoeien, ontkent Elma Drayer de verplichting van de overheid om haar eigen wetten te handhaven. Er zijn namelijk (gelukkig) wetten tegen dierenverwaarlozing en -mishandeling, dus zal de overheid die wetten ook moeten handhaven, dus is er ook een dierenpolitie nodig.

"Gelukkig het land (...), dat bij het volle verstand zeventig miljoen euro uitgeeft aan een probleem dat nauwelijks bestaat", schrijft de columnist doodleuk op. Maar helaas, toen de dierenpolitie er nog niet was kreeg de Landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming per jaar 8000 serieuze zaken voor haar kiezen. Dat Drayer een verwaarloosde kat geen serieuze zaak vindt, zie ik maar als onschuldige onwetendheid van een niet-dierenvriend. Maar ze kan toch niet blijven volhouden dat paarden die in het donker zonder beweging, eten of drinken in hun eigen stront moeten staan en het illegaal handelen in doodzieke puppies geen serieuze zaken zijn? Afdelingsinspecteurs van Dierenbescherming zijn hooggewaardeerde vrijwilligers, die echter niet hetzelfde doen als de dierenpolitie. Als de eigenaar van een dier een wet overtreedt, moet kunnen worden opgetreden door het uitschrijven van een proces-verbaal, of door het weghalen van de dieren. Onze vrijwilligers hebben daar de bevoegdheden niet voor, de dierenpolitie wel. En nogmaals: het handhaven van wetten is geen particuliere taak, maar een overheidstaak.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden