diepgids05maandag

postbus 859, 1000 AW Amsterdam, lezers@trouw.nl

Net terug van een heerlijk weekje Vlieland viel mijn oog op de opening van Trouw op oudejaarsdag: ’Artsen zijn vuurwerk beu’. Als deze trend doorzet, verwacht ik dit jaar de volgende koppen: ’Chirurgen zeggen skiërs de wacht aan’; ’Fietsers hebben het gehad met automobilisten’; ’Gemiddelde leraar heeft liever geen klas’. ’Klink wil rokers laten branden’. ’Diëtisten trekken handen af van dikkerds’. ’Gemeentes zouden inwoners graag lozen’.

Om dan, aan het eind van 2009, tot mijn opluchting te lezen ’Koningin houdt ondanks alles van ons’.

Hans Kuyper Zaandam

Wil Schackmann stuit tijdens zijn voorleestournee op vier problemen: openbare gelegenheden waar hij niet mag roken (Letter & Geest, zaterdag). Hij laat echter het grootste probleem buiten beschouwing, namelijk de roker Schackmann zelf. Met de sigaret die hij daar zo graag opsteekt, brengt hij de gezondheid van anderen ernstig in gevaar, zoals hij op de verpakking van zijn rookwaren kan lezen. Het is voor hem te hopen dat hij het rookverbod naleeft, want anders kan hij tegen het Wetboek van Strafrecht aanlopen. Dat verbiedt ’het opzettelijk en wederrechtelijk in de lucht brengen van een stof waarvan gevaar voor de openbare gezondheid of levensgevaar voor een ander te duchten is’. Op overtreding van het verbod (artikel 173a) staat maximaal twaalf jaar. Heeft Schackmann er nog een gelegenheid bij om over te klagen: de eetzaal in de gevangenis waar hij niet meer kan natafelen onder het genot van een sigaret.

Hans Schmit Den Haag

Zoals iedereen weet die zelf enig onderwijs heeft genoten, is de kwaliteit van een leraar niet zozeer gerelateerd aan een behaald papiertje, maar aan didactische competentie, enthousiasme en warmte. Annet Kil voelt dat anders aan. Haar bureau promoot het instellen van registers van leraren. Dit zou goed zijn voor de status van het vak. Maar wie registreert de eventuele kwaliteit van deze registratoren? En is er al een register van medewerkers van hypotheekverstrekkers?

René van Dijk Gorinchem

Natuurlijk gun ik Soehair Karam haar persoonlijke mening en gevoel over de situatie in Gaza (Dagboek pagina Wereld). Ze is tenslotte inwoner van een gebied dat onder vuur ligt. Daar wordt ze bang van, ondervindt ze last van, wordt ze boos en verdrietig over. Ik denk dat ik niet veel anders zou schrijven of misschien nog wel feller.

Wat me tegen de borst stuit is de indruk die Trouw wekt dat het hier om een journalistieke bijdrage zou gaan. Soehair Karam werd aangekondigd als ’medewerker’ en staat afgebeeld in beschermende kleding waarop heel duidelijk ’PRESS’ te lezen staat. Dat terwijl er van journalistieke weging in haar bijdragen geen enkele sprake is. Karam schrijft zeer persoonlijk notities uit een door oorlog geteisterd gebied. Zij opereert niet als lid van de pers maar gewoon als een mevrouw die kennelijke stukjes schrijven kan.

F.Koomen

Na een aantal ingezonden brieven over knieperkes en rolletjes kom ik tot de conclusie dat de recepten hiervan streek- en familiegebonden zijn. Mijn moeder was een Groningse en bakte rolletjes van bloem, boter, suiker en eieren. Mijn schoonmoeder was een Achterhoekse en had een familierecept van enige generaties oud. Zij deed ook nog kaneel in de knieperkes. Verder bakte zij rolletjes (Nieuwjaarskoeken dus) van een soort flensjesbeslag bestaande uit bloem, melk, suiker, gesmolten boter, een glaasje brandewijn en anijszaad. Deze beide recepten gebruik ik nog steeds en dat zijn dus pas de echte.

Marita Heesen Winterswijk

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden