diep29zaterdag

Bij de bespreking van Ton Crijnens biografie van pater Titus Brandsma (27 november) wordt er met verbazing de nadruk op gelegd dat hij in de herfst van 1940 de ’ariërverklaring’ tekende, ondanks zijn sterke verzet tegen discriminatie van mensen van Joodse komaf en/of religie.

Hier wreekt zich het gebrek aan kennis van de situatie in 1940. Nu weten we wat Hitler van plan was, in 1940 absoluut niet. Voor velen barstte pas na de bevrijding de bom van de verbijsterende waarheid. Ook is de scheiding van kerk en staat nu vrijwel voltooid. Maar nog tot 1976 stonden ingeschrevenen in het bevolkingsregister vermeld met hun geloof: Nederduits Hervormd, Rooms Katholiek, Joods, geen geloof, teneinde de inning van de kerkbelasting door de staatsbelastingdienst te vergemakkelijken.

Wie kon in 1940 denken dat het kwaad, dat al lag opgeslagen in de bevolkingsregisters, nog zoveel dodelijker zou worden? Niet verbazing, maar bewondering is op zijn plaats: Titus Brandsma gedroeg zich in 1940 als een heilige in het Polizeiliches Durchgangslager Amersfoort en in Dachau, hij verdient het heilig verklaard te worden.

Hieke Snijders-Borst, dochter PDA-gegijzelde 1942

Uit het artikel van 27 november lijkt het of Titus Brandsma werd aangehouden omdat hij vele redacties van katholieke kranten had bezocht, om te voorkomen dat daar ’advertenties van nazi’s’ werden geplaatst.

Godfried Bomans heeft de pater goed gekend en was goed geïnformeerd. Hij had op 26 september 1946 in de Volkskrant een andere lezing. De Duitsers hadden het bevel gegeven ’om NSB-berichten in de pers op te nemen’. Brandsma gaf de aartsbisschop van Utrecht, De Jong, ’de dringende raad (..) géén gevolg te geven aan het Duitse bevel’. Daarop werd hij gearresteerd.

Edward Krabbendam Goes

In een artikel over het nieuwe financieringssysteem voor de langdurige zorg, suggereert Trouw (25 nov) dat vanaf volgend jaar de zorgcentra er financieel op achteruit gaan. Dit is niet waar. Het bestaande geld voor de langdurige zorg wordt vanaf 2009 wel beter verdeeld. Door die herverdeling is voor zware cliënten meer geld beschikbaar voor goede zorg.

Nu krijgen instellingen nog een vast bedrag per bed, er wordt geen rekening gehouden met de zwaarte van de zorg die cliënten nodig hebben. Straks gebeurt dat juist wel: een instelling met voornamelijk ’lichte’ cliënten krijgt minder geld, een instelling met vooral ’zware’ cliënten juist meer geld.

De klacht van de instellingen dat zij te maken hebben met een structureel tekort van 420 miljoen euro, is onterecht. In deze kabinetsperiode is er extra geld uitgetrokken voor de langdurige zorg: onder meer structureel euro 248 miljoen extra voor de verpleeghuiszorg, voor extra handen aan het bed, en euro 42 miljoen in 2009 tot euro 72 miljoen in de jaren daarna voor de gehandicaptenzorg. Ook komt er euro 40 miljoen extra voor de dagbesteding voor gehandicapten. In totaal: euro 1,9 miljard extra.

Het klopt dat veel bestaande toeslagen verdwijnen met de nieuwe bekostiging. Maar ze zijn ook niet meer nodig, omdat daar rekening mee wordt gehouden in de ‘zorgzwaartepakketten’.

Natuurlijk gaan er met het nieuwe financieringssysteem instellingen op achteruit, maar er gaan evenveel instellingen op achteruit als op vooruit. Voor dementerende ouderen in verzorgingshuizen krijgen instellingen meer geld.

M.Boereboom, directeur-generaal langdurige zorg ministerie VWS

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden