diep23zaterdag

In zijn bijdrage uit New York (Trouw 21 januari) herinnert Frank Kools aan de verknochtheid van de staat Massachusetts aan de Democraten: sinds 1997 geen enkele Republikein naar Washington. Kools had een nog sterker voorbeeld kunnen noemen. Toen in 1972 Richard Nixon op weg was naar zijn monsterzege voor een tweede presidentschap en zo ongeveer in alle staten de Republikeinen de overwinning behaalden, hield de meerderheid van de bevolking van Massachusetts zich aan George McGovern, kandidaat van de Democraten. Er is blijkbaar meer aan de hand dan slechts een tussentijdse verkiezing voor de Senaat. Zou binnen de bevolking van de VS het beeld van de huidige president tot gewone proporties teruggebracht zijn? Zo iets is eerder gebeurd, bijvoorbeeld tijdens het presidentschap van Jimmy Carter.

L. H. KwastLeeuwarden

Fracties hangen aan eigen gelijk, kopte Trouw op 20 januari. En dat zal niemand overigens verbazen na de verkrampte reactie van de minister-president op het rapport van de commissie-Davids. Nu is het maar te hopen dat de PvdA de rug recht houdt en blijft bij haar ingenomen standpunt inzake deze kwestie. Vervolgens is het voor de hand liggend dat de PvdA eindelijk de stekker uit dit kabinet trekt.

Zou dat schadelijk zijn voor het land? Ik denk het niet. Het kon wel eens zo zijn dat de PvdA daardoor weer veel van haar sociaal-democratische gezicht terugkrijgt, omdat dit de afgelopen jaren bijna volledig was ondergesneeuwd door het CDA. Het CDA wil maar wat graag met VVD en PVV gaan regeren, zij is de PvdA al lang spuugzat en andersom geldt dat natuurlijk ook. Dit zal met name het CDA flink wat stemmen gaan kosten. Veel CDA-kiezers zien niks in een kabinet met de PVV. De kans op een linkse meerderheid neemt daardoor toe.

De PvdA kan dan eindelijk weer eens gaan bouwen aan haar eigen gezicht. Dan kan de PvdA-kiezer weer trots worden op de sociaal-democratie, waarvan weinig meer over was. Dan kan ze weer opkomen voor de zwakkere in de samenleving, want zij zijn bij het CDA niet veilig. Dus Wouter, schroom niet en trek de stekker uit dit kabinet.

Johan HoetmerWaarland

Henry Dittmar moet door zijn beroerte veel dingen opnieuw aanleren. ('Nieuwe boeken of films vergeet ik zo’, 21 januari). Maar hoe schrijnend is het om te lezen dat hij eigenlijk ook moet omgaan met de blunders die artsen hebben begaan. De artsen die hem zonder enig advies met betrekking tot rust en autorijden naar huis laten gaan. Het missen van een bloedprop in de hartkamer die de beroerte had veroorzaakt.

De volgende basisprincipes zijn voor artsen extreem belangrijk: neem de patiënt serieus, luister goed en denk nooit: 'dit kan niet'. Ik heb al diverse malen meegemaakt dat onwaarschijnlijke dingen toch kunnen voorkomen. Ik zou er bijvoorbeeld zelf niet geweest zijn als je vasthoudt aan het principe dat een vrouw die borstvoeding geeft niet zwanger kan zijn.

Ook is goede uitleg door de arts extreem belangrijk: uitleg over de ziekte, over de behandeling en over hoe met je ziekte om te gaan in dagelijks leven en in werk. Dittmar herkende pas door een folder in het revalidatiecentrum wat er met hem aan de hand was. Dat had toch veel eerder gekund? Dittmar heeft hier helaas geen profijt meer van maar heel veel anderen na hem wel.

Noks Nauta, bedrijfsarts en psycholoogDelft

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden