diep15zaterdag

Ook ik heb de uitzending van het programma ’Voor ik het vergeet’ gezien, met diep respect voor de wijze waarop man en vader met zijn ziekte en zijn vast besluit tot zelfdoding werd opgevangen en hoe de echtegenote en kinderen met eigen verdriet en pijn omgingen.

Wat ik minder kon waarderen was het feit dat deze goed opgeleide en mondige mensen niets ondernamen nadat de huisarts nadrukkelijk had verklaard niet aan zelfdoding te zullen meewerken en adviseerde daarvoor een ander huisarts te zoeken. Ik kan me niet voorstellen dat zij niet het besef hadden dat de poging van de vader wel eens fout zou kunnen aflopen. Toen dat dan ook dreigde te gebeuren werd de schuld wel erg gemakkelijk in de schoenen van de huisarts geschoven.

L.Bos Hoogezand

De Vereniging voor een vrijwillig levenseinde wil artsen die weigeren mee te werken aan euthanasie desnoods via de tuchtrechter hiertoe dwingen. Het is verwonderlijk dat een vereniging die het woord ’vrijwilligheid’ in haar naam heeft staan, artsen wil dwingen mee te werken aan euthanasie. Deze vrijwilligheid geldt dus kennelijk niet voor artsen. Wat is de volgende (beroeps)groep die volgens deze vereniging gedwongen moet worden mee te werken aan euthanasie? De NVVE effent de weg naar een euthanasiemaatschappij waar het strafbaar wordt als je niet meewerkt aan euthanasie en waar geen plaats meer is voor mensen die ondanks handicap, ziekte, dementie geen ’vrijwillig levenseinde’ willen, maar die vrijwillig verder willen leven omdat ze het leven ondanks alles zinvol vinden.

Bert Voorhoeve Eindhoven

In tegenstelling tot Nelleke Noordervliet (Podium 13 november) wantrouw ik mijn gevoelens ten aanzien van de verkiezing van Obama helemaal niet. Integendeel, ze vitaliseren me.

Wat mij emotioneert aan deze man is dat we te maken hebben met een leider die uit het goede hout gesneden is. Dat zijn huid de kleur van mahonie heeft is een perfecte bijkomstigheid omdat daarmee wordt aangetoond dat dingen mogelijk zijn die velen niet voor mogelijk hielden. En passant wordt er ook nog geschiedenis geschreven.

Wat mij inspireert in Obama is dat hij zegt dat we het samen moeten doen. Het lijkt me dus niet verstandig om, zoals Noordervliet beschrijft in haar column, ’de eigen verantwoordelijkheid te deponeren op de frêle schouders van een Afro-American’. Is het geen uitdaging voor een ieder bij de huidige mondiale problematiek te proberen de schouders eronder te zetten ? Dan is hoop geen therapie maar gloort er licht aan de horizon. Barack Obama zegt niet voor niets: Yes, We Can!

Hermana Hofstee Grou

Trouw schrijft op vrijdag: ’Heeft Europa een eigen Obama’s in huis?’ De krant schetst de mogelijkheden in Nederland, Antoine Verbij en Marijn Kruk schetsen een leesbaar en overzichtelijk beeld voor Duitsland en Frankrijk. De informatie is leuk, maar het gaat over vergelijkingen van appels en peren. Jammer dat Trouw met het artikel geen keuze laat. De keuze is onbelangrijk en zeker niet de mijne.

A.H. van Krieken Harderwijk

Het beste commentaar over Obama: ’Onze vreugde om Obama komt voort uit diepe depressie’. Tegen vrienden zei ik sinds hij is gekozen: „Het is alsof er een grauwsluier over ons is weggetrokken”.

Ruud Steenbergen Groningen

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden