diep14maandag

Wielrenner Fedor den Hertog (Trouw) Beeld ANP

Het was een bijnaam waar Fedor den Hertog ergens wel een beetje trots op was, bekende hij op latere leeftijd. De Utrechtse coureur die in Ermelo opgroeide had een Russische moeder en een vader van de Veluwe. Maar het was vooral zijn stijl van rijden die hem die ontzagvolle bijnaam in het peloton opleverde. Oud-collega Rini Wagtmans herinnerde zich de gesel van Den Hertog maar al te goed: „Er waren slechts twee renners die mij eraf konden rijden, de grote Eddy Merckx en Fedor.”

Den Hertog (64) overleed zaterdag in Ermelo in een hospice na een slepend ziekbed. Bij de renner was in 2007 prostaatkanker geconstateerd. Den Hertog wist ondanks zijn slopende ziekte, zijn leven de laatste jaren met de nodige glans in te vullen. Tot een paar maanden geleden toen het zienderogen slechter ging met de voormalig olympisch kampioen.

Den Hertog reikte aan het begin van zijn carrière als amateur meteen naar ongekende hoogte. Op de Spelen van Mexico in 1968 pakte hij samen met Joop Zoetemelk, Jan Krekels en René Pijnen olympisch goud op de 100 kilometer ploegentijdrit. Dat jaar won hij ook het nationaal kampioenschap bij de amateurs. In de jaren daarna regeerde hij als een kleine potentaat de bekende koersen en ronden voor de amateurs zoals de Ronde van de Toekomst. Ook op de baan bleek Den Hertog een opponent van formaat. De meest opmerkelijke prestatie zette hij een jaar na Mexico neer. In de Ronde van Rheinland-Pfalz, een rittenkoers, won hij in 1969 liefst negen van de elf etappes als ook het eindklassement.

In al die jaren weerstond de Utrechtenaar de geldbuidel van de professionele wielerploegen. Hij stelde prijs op zijn onafhankelijkheid, zei hij een paar jaar geleden eens. „Ik heb mijn vrijheid altijd gekoesterd. Als prof zouden ze mijn vrijheid gaan beknotten, wist ik.”

In 1974 vond Den Hertog zichzelf wel klaar voor het grote werk. Zijn zegereeks als beroeps was minder lang maar niet minder indrukwekkend. Tussen 1974 en 1979 won hij ritten in de Ronde van Nederland, de Ronde van Frankrijk, de Ronde van Spanje, die van de Middellandse Zee en Parijs-Nice. Ook werd hij bij de profs in 1977 nog Nederlands kampioen.

Als prof werd Den Hertog niet altijd begrepen door zijn ploeggenoten. Hij experimenteerde als een van de eersten met voedingsmiddelen en onorthodoxe trainingsmethoden, wat hem het predicaat ’excentriekeling’ opleverde. Zijn andere bijnaam Iwan de Mysticus stamde uit die periode. Hij prevelde soms zelfbedachte tegeltjeswijsheden.

In november 2009 presenteerde hij een boek over zijn eigen leven: ’Fedor’ met als ondertitel ’Eenzaamheid is de school van het genie’, geschreven door Joop Holthausen. Den Hertog verhaalt daarin over zijn moeilijke jeugd in Ermelo als zoon van een Russische moeder en een hardvochtige godvrezende vader. Het is een verhaal van een gepijnigde jongen die een uitweg zocht in fietsen en filosoferen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden