diep12zaterdag

Historicus Kees Slager klaagde in Trouw dat in de film ’De Storm’ het Zeeuwsch dialect ontbreekt. Maar het wás geen Zeeuwsche ramp. Zoals iedereen kan zien op het kaartje was de ramp grotendeels niet in Zeeland, maar in een groot deel van Zuid-Holland en Noord-Brabant. Ik heb als kind de ramp meegemaakt in Strijensas waar ik geboren ben.

Volgens regisseur Ben sombogaart vonden de mensen de ramp een straf van God, maar dat betwijfel ik. Men kende de gevaren van het water en het was niet anders. Zo heb ik het beleefd. Na de ramp, toen iedereen weer terug was in het dorp, was er geen slachtofferhulp of iets dergelijks. Gewoon met elkaar de modder opruimen en opnieuw beginnen.

An Kimmel-Mast Elst (Gld)

In het stuk over ’De Storm’ van gisteren staat dat deze film de eerste over de watersnoodramp van 1953 is. Mag ik wijzen op het boek ’De Kleine Ark’ van Jan de Hartog?

Dit boek, dat de watersnoodramp beschrijft door de ogen van twee kinderen, is in 1972 verfilmd met Max Croiset, Johan te Slaa en Lo van Hensbergen in bijrollen en uitgebracht door 20th Century Fox. Maar wie kent het nog? Zo vluchtig is de roem.

Rob van Duren Delfzijl

Natuurlijk mag geen minister bepalen of hij wel of niet op een vraag uit de kamer antwoordt. Zelfs niet als die vraag gaat over de ’kosten’ van allochtonen. De vraag van PVV’er Fritsma was misschien (nog) niet strijdig met de letter van onze Grondwet, maar in ieder geval met de geest daarvan en wat ruggengraat had de minister gesierd. Nu de PVV éénmaal de kamer tot deze jammerlijke discussie heeft gedwongen, kunnen we wachten op de volgende gelegenheid. Kamerleden mogen natuurlijk altijd vragen naar wat specifieke acties Nederland kosten en opleveren, zelfs als die op specifieke groepen gericht zijn. Maar door willens en wetens te discussiëren over de kosten, en dus over de ’waarde’ van een specifieke bevolkingsgroep, is men kamerbreed een hellend vlak opgestapt. Dat is een schande voor de Kamer als geheel.

Reinder H. Koornstra Den Bosch

Als inwoner van Friesland lees ik met verontwaardiging dat 17 mensen namens de provincie Friesland een week in New York zitten om daar het eeuwfeest van de stad te vieren. Dit kostte bijna 20.000 euro per persoon. Nee, het is zeker geen feest voor mensen die net hun baan hebben verloren, om dit te moeten lezen. Hulde aan minister Ter Horst dat zij dit scherp veroordeelde. Laat de provinciebestuurders de uitgaven in New York maar uit hun eigen zak betalen.

Garmt Kieft Stiens

Wanneer komt de gloeilamp van 99 Watt in de winkel om het thuis nog even wat langer gezellig te houden dan Brussel mij toestaat?

Terzijde: het verbieden van auto’s met hoge(re) energielabels lijkt me effectiever dan de ’geweldige besparingen’ die led- en spaarlampen teweeg moeten brengen, getuige de zalvende reclamecampagnes daarvoor van de overheid op tv.

Gert Ruijer Hilversum

Het ’Klein Verslag’ van Wim Boevink van donderdag over de bijeenkomst van de ’crème de la crème van de duurzaamheid’ bevat de interessante observatie dat het ’parkeerterrein volstroomde met auto’s’. Het lijkt erop dat voor deze duurzaamheidsridders milieu iets is dat zich buiten henzelf afspeelt: in megawindparken en zonnecentrales in de Sahara. ’Milieu’ betekent zoveel als er midden in zitten. Er is ook een duurzaamheid die van binnen zit: het besef matig te nemen van de schepping, niet steeds het nieuwste van het nieuwste willen hebben, regelmatig zaken laten repareren et cetera. Zolang deze verbinding niet wordt gemaakt is duurzaamheid niet veel meer dan modieus escapisme in nieuwe technieken. De aantrekkingskracht daarvan is waarschijnlijk gelegen in het ontbreken van het brengen van persoonlijke offers.

Peter Heijink Amsterdam

Op het NOS Journaal van donderdag sprak een kennelijke tegenstander van invoering van een algemene ziektekostenverzekering in de Verenigde Staten zijn bezorgdheid uit dat de nu al overvolle wachtkamer van de dokter met een uitgebreide verzekering nog voller zou worden.

De geïnterviewde vroeg zich af wie dat moest betalen. Het abjecte is dat hij daarmee wel het bestaan erkent van zieken die nu niet naar de dokter kunnen, maar vervolgens uit kostenoverwegingen hoopt dat ze dat ook nooit zullen kunnen.

Jan Tiemens Apeldoorn

Als Nederlandse, op GroenLinks stemmende, niet-islamitische vrouw kan ik me helemaal vinden in het artikel van Tineke Bennema van gisteren. Femke Halsema heeft blijkbaar geen idee waar ze het over heeft als ze zegt dat ze niet kan wachten op het moment waarop vrouwen ’in vrijheid hun hoofddoek afslingeren’. Ik ken vele islamitische vrouwen met hoofddoek die hoogopgeleid zijn. Vrouwen die hun leven in eigen hand nemen, die zich niet door een man laten vertellen wat ze wel en niet mogen. Ik ken vrouwen die alleen hun gezicht onbedekt laten, maar feministischere ideeën hebben dan menige Nederlandse vrouw.

Mijn vooroordelen ten opzichte van islamitische vrouwen die zich op wat voor manier dan ook bedekken heb ik moeten laten varen. Hopelijk gaat Femke Halsema ook eens in gesprek met hen en ze zal een hele andere wereld ontdekken.

Ellen Ferwerda Utrecht

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden