Diep verdeelde Anglicanen schorsen liberale Amerikaanse tak

Justin Welby, aartsbisschop van Canterbury en leider van de Anglicaanse gemeenschap.Beeld epa

Anglicaanse christenen kunnen er niet meer omheen. Hun gezindte, een van de grootste binnen het wereldwijde christendom, begint langzaam maar zeker te splijten. Conservatieve kerkleiders zijn zo ontstemd over het liberale homostandpunt van de Amerikaanse tak, dat ze die geschorst hebben.

De Episcopaalse Kerk, waar de meeste anglicanen in de Verenigde Staten lid van zijn, mag zich voorlopig niet meer anglicaans noemen.

Afgelopen zomer besloten de Amerikanen om homohuwelijken te gaan inzegenen. Onacceptabel, zo hebben leiders van de nationale Anglicaanse kerken donderdag in het Britse Canterbury bij meerderheid van stemmen geoordeeld. Met de invoering van dat kerkelijke homohuwelijk neemt ze volgens de kerkleider 'fundamenteel afstand van het geloof' en de anglicaanse leer van de meeste andere kerken.

De Amerikanen moeten nu kiezen: het homobesluit terugdraaien of op het strafbankje blijven zitten. Zo lang ze daar zitten, is hun zeggenschap in de wereldwijde Anglicaanse gemeenschap vrijwel nul. Ze mogen niet meebeslissen over geloofsinhoudelijke kwesties die alle nationale Anglicaanse kerken aangaan. Ook mogen ze zich niet altijd meer presenteren als Anglicaanse kerk.

Kerk begon in Engeland, maar Afrikanen zijn nu machtig
Het Anglicanisme, dat ontstond toen Britse katholieken zich in de nasleep van de Reformatie losmaakten van Rome, bestaat uit zo'n 80 miljoen gelovigen en 38 nationale kerken. De Kerk van Engeland is daarvan de bekendste, maar in de Verenigde Staten zijn anglicanen dus ook sterk vertegenwoordigd.

Het geografische zwaartepunt ligt inmiddels in Afrika. Vooral in voormalige Britse koloniën zijn anglicanen sterk vertegenwoordigd. Alle nationale kerken vallen onder de verantwoordelijkheid van de 'eerste man' van de anglicaanse gemeenschap: aartsbisschop van Canterbury Justin Welby. Hij is tegen invoering van het kerkelijk homohuwelijk, maar heeft beleidsmatig geen macht. De nationale kerken zijn vrijwel autonoom. Samenwerken doen ze vooral op mondiaal niveau.

Dat veel Afrikanen gruwen van de relatief liberale koers van de Westerse kerken, is al langer bekend. Conservatieve, overwegend Afrikaanse kerkleiders laten al ruim tien jaar van zich horen. De standpunten over bijvoorbeeld homoseksualiteit druisen rechtstreeks in tegen bijbelse voorschriften, vinden zij.

Britten en Amerikanen trokken zich weinig van kritiek aan
De Westerse kerken lieten zich daardoor niet van hun stuk brengen. In 2003 stonden de Amerikanen openlijke homoseksuelen al toe om priester en bisschop te worden. De Anglicaanse Kerk van Canada beslist in juli over het toestaan van homohuwelijken. En in de Kerk van Ierland mogen homoseksuele priesters trouwen.

Nu trekken die conservatieven voorlopig dus alsnog aan het langste eind, en wel met een opmerkelijke felle maatregel. De conservatieve kerkleiders van Oeganda, Kenya, Nigeria, Zuid-Soedan, Rwanda en Congo lieten afgelopen week al weten dat de Amerikanen wat hen betreft echt te ver waren gegaan. Als er deze week tijdens de vergadering in Canterbury geen sancties tegen de Episcopaalse Kerk zouden komen, dan zouden ze hun spullen pakken en de vergadering verlaten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden