Diensttijd op vreemde bodem

Het Israëlische parlement nam kort voor het EK een wet aan voor Ben Sahar. Daardoor mag de jeugdinternational, uitkomend voor Chelsea, zijn dienstplicht in Engeland vervullen.

Ben Sahar kwam pas driemaal in actie voor Chelsea. Toch beschouwt de Israëlische regering de zeventienjarige jeugdinternational als een toekomstige sterspeler. Om zijn carrière niet in de weg te zitten, nam het parlement daarom een speciale wet aan, die uitzonderlijke talenten toestaat hun militaire dienst buiten Israël te vervullen. Een baanbrekend besluit.

„Topsporters hoeven al niet klagen”, vertelt journalist Ori Cooper, die voor dagblad Yedioth Ahronoth het jeugd-EK verslaat. Minzaam wijst hij op de kluwen spelers die daags na de verloren interland tegen Jong Oranje rondjes lopen op sportcomplex De Berk in Blesdijke. „Officieel vervullen die jongens hun dienstplicht van drie jaar. Maar aan het front zullen ze niet komen. Profvoetballers krijgen een aangepast programma. Afgezien van de introductie, doen ze uitsluitend administratieve taken. Het leger geeft hun niet eens een wapen.”

Voor Cooper lagen de zaken anders. Hij vocht als soldaat aan de Libanese grens, iets waar hij trots op is. „Als Israëliër hoor je je nuttig te maken voor het land”, zegt de verslaggever, terwijl hij zich met een vuist op de borst klopt. „Voor voetballers geldt hetzelfde. Patriottisme maakt onderdeel uit van onze cultuur. Daardoor ontkomt niemand aan de militaire dienstplicht.”

Deze strenge regelgeving brak veel sportcarrières in de dop. Begenadigde talenten hoefden weliswaar hun leven niet in de waagschaal te stellen, hun diensttijd moest op Israëlisch grondgebied worden vervuld. Wie weigerde, mocht niet langer voor het nationale team uitkomen. En die stap, zo verklaart Cooper, durfden niet veel mensen te nemen, bang om als verrader te worden gebrandmerkt.

Door interventie van het parlement ontsnapt Sahar aan die vernedering. Hij mag nu, als eerste Israëlische topsporter ooit, zijn diensttijd in het buitenland uitdienen. Dat houdt in, dat de aanvaller zich na zijn achttiende verjaardag meldt op de ambassade in Londen. Tussen de trainingen door kan hij daar kantoorwerk verrichten of zich op andere wijze nuttig maken.

Hoewel iedere talentvolle Israëliër, actief buiten de landsgrenzen, zich in principe kan beroepen op de nieuwe wetgeving, is de verwachting dat voorlopig alleen Sahar een uitzonderingspositie krijgt. Cooper: „De wet is bedoeld voor sporters met exceptionele kwaliteiten. Die komen hooguit eens in de vijf jaar voorbij. Bovendien heeft Sahars zaak voor grote opschudding gezorgd. Het bewaken van de landsveiligheid telt in Israël nu eenmaal erg zwaar.”

Die laatste opmerking blijkt ook buiten de grenzen op te gaan. Het trainingsveld in Blesdijke, een dorpje met nog geen achthonderd inwoners, wordt nauwkeurig in de gaten gehouden door een groepje bodyguards. Hun donkere zonnebril, driehoekige bovenlichaam en hypermoderne oordopjes laten niets aan onduidelijkheid over. Behalve terroristen moeten ze pottenkijkers op afstand houden, pers incluis. Vriendelijk glimlachend wuiven de veiligheidsmensen journalisten weg die in de buurt van Sahar of zijn ploeggenoten willen komen. Als hun orders niet direct worden opgevolgd, klinkt een schreeuw. Het verschrikte gezicht van een fotograaf laat zien, dat een derde waarschuwing beter niet afgewacht kan worden.

De perschef, een klein potig kereltje, verklaart hun defensieve houding even later. „Jullie hebben ons afgemaakt na het verlies tegen Jong Oranje. De bondscoach vond dat niet erg prettig.” Even later regisseert hij als een generaal een persconferentie voor de vaderlandse media. Vragen over de Ben Sahar Wet zijn uit den boze. „Ben noch ik zullen daar iets over in het openbaar zeggen. Niets is officieel.” De aanwezige journalisten beantwoorden zijn ferme reactie met een knipoog. „Een staaltje onvervalste Israëlische politiek”, klinkt het fluisterend.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden