'Die twee waren volkomen aan elkaar gewaagd'

Matthew Cronin, Amerikaans tennisverslaggever

"In 1980 deed ik eindexamen, ging ik voor het eerst naar Europa, en raakte ik verslaafd aan tennis. Ik hield al van het spel, maar na de finale van de US Open tussen John McEnroe en Björn Borg was ik echt verkocht. Dus toen een uitgever mij vroeg een boek te schrijven over hun onderlinge rivaliteit, bood dat een mooie gelegenheid die tijd terug te halen.

Ik vertel hun verhaal aan de hand van twee van de enerverendste wedstrijden die ze hebben gespeeld: de US Open, waar ik zelf op de tribune zat, en de finale van Wimbledon in diezelfde zomer. Er werd enorm naar die wedstrijden uitgekeken, iedereen had het erover. Dit moest je zien, zelfs als je geen tennisfan was. Dat had ook te maken met de tijd. Er was behoefte aan afleiding, zeker bij de Amerikanen vanwege de eindeloze gijzelingscrisis in Iran en de boycot van de Olympische Spelen in Moskou.

McEnroe en Borg waren bij uitstek geschikt om die afleiding te bieden. Twee jonge, aantrekkelijke topsporters met totaal verschillende persoonlijkheden. Aan de ene kant had je de extraverte McEnroe, een man van wie je precies wist hoe hij zich voelde, die altijd luid en duidelijk liet merken als hij het ergens niet mee eens was. Tegenover hem stond de stoïcijnse Borg, die er meestal het zwijgen toe deed en eigenlijk nooit zijn kalmte verloor.

Ook qua speelstijl waren ze elkaars tegenpolen. McEnroe was een echte serve-and-volleyspeler. Iedere bal die hij sloeg was anders. Borg daarentegen was een onvermoeibare baseliner. Die kon een bal vijftig keer terugslaan en als het nodig was nog een keer.

Het was natuurlijk ook een beetje een strijd tussen twee culturen. Amerikanen zagen in McEnroe een jonge revolverheld, Europeanen beschouwden Borg als de vertegenwoordiger van oude, glorieuze tijden. Die wedstrijden gingen over meer dan sport en dat gebeurt niet zo vaak.

Zelf was ik weliswaar onder de indruk van Borg, maar ik heb toch wat harder gejuicht voor McEnroe. Diens persoonlijkheid heeft ook positieve kanten, hoor. Hij kan zomaar iemand uitschelden, maar hij kan ook, anoniem, een groot bedrag schenken aan een goed doel.

Borg won dat jaar Wimbledon, McEnroe won in New York. Hun hele carrière lang hielden die twee elkaar in evenwicht. Ze speelden veertien partijen tegen elkaar, ieder verloren ze zeven keer. Dat maakte hun rivaliteit zo bijzonder: ze waren volkomen aan elkaar gewaagd.

Natuurlijk weet ik dat sommige tennisfans de tweestrijd tussen Rafael Nadal en Roger Federer nu mooier vinden. Maar als je alleen naar hun onderlinge resultaten kijkt, valt daar wel op af te dingen. Rafa heeft vaker gewonnen, dat is toch een stuk eenzijdiger.

Dat wil trouwens niet zeggen dat ik dit boek uit nostalgie heb geschreven. Na ruim twintig jaar bijna dagelijks schrijven over tennis ben ik nog steeds gefascineerd: de manier waarop de bal wordt geslagen, de strategie, het feit dat je te maken hebt fantastische atleten. Natuurlijk heb je ook supersaaie tennissers, maar vaak zijn het heel boeiende mannen en vrouwen."

Matthew Cronin: Borg vs McEnroe. De grootste tennisrivalen ooit. (Epic: John McEnroe, Björn Borg, and the Greatest Tennis Season Ever) Uit het Engels vertaald door Wim Scherpenisse. Thomas Rap, Amsterdam; 302 blz. € 19,90

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden