Die leuke, mollige meid is nu een wandelend skelet

Klasgenoten maken zich zorgen om Esther, die vel over been is. Kunnen zij haar helpen?

Tobberig komt een jongen (17) thuis van een schoolfeest. Afgewezen door een meisje, gokt zijn vader. "Jij nog een colaatje?" vraagt hij dus. "En effe praten?" Dat wil zijn zoon wel. Al bij de eerste slok barst hij los, inderdaad over een meisje. Dat blijkt niet het object van zijn begeerte, maar van zorg.

"Ken je Esther nog", vraagt de jongen. "Met wie ik vorig jaar in de band speelde?" Zijn vader knikt, hij ziet haar voor zich: leuke uitstraling, dikke bos krulhaar, tikje mollig.

Nou, vertelt zijn zoon, die is op dieet gegaan. Ze werd slanker en slanker en nu is ze vel over been. "Net een wandelend skelet." Anorexia, vermoedt de jongen, en hij niet alleen.

De hele klas maakt zich zorgen om Esther. Enkele meisjes zijn vanavond op haar afgestapt: "Waarom ben je zo mager? Ben je ziek?" Maar volgens het skeletmeisje is het 'gewoon examenstress' die maakt dat ze 'een beetje moeite heeft met eten'.

"Daar geloof ik geen barst van", zegt de jongen. Maar wat nu? Kunnen hij en zijn klasgenoten Esther helpen?

Dat is maar de vraag, zegt Lisanne Brink (25) van zorgorganisatie Ixta Noa. Zij is ervaringsdeskundige: op haar vijftiende begon ze extreem te lijnen. Naar school nam ze alleen nog droge boterhammen mee.

"Heb jij niets op je brood?" vroeg op een dag een klasgenoot. Voor Brink een confronterende vraag: "Het kwam heel dichtbij." Het gevolg was dat ze zich daarna verstopte in de mediatheek. Daarom adviseert zij de jongen: spreek Esther níet op haar eetgedrag aan.

Wat hij wél zou kunnen doen, is zeggen dat hij bezorgd is. Dat hij ziet dat het meisje heel veel afvalt. "Als je er behoefte aan hebt, dan ben ik er voor je", kan hij eraan toevoegen. Aandringen op hulp had voor Brink persoonlijk geen zin. "Het was voor mij belangrijk dat ik zelf bepaalde wanneer die werd ingeschakeld. In het begin miste ik de motivatie."

Afwachten dus? Absoluut niet, vindt kinder- en jeugdpsychiater Annemarie van Elburg, medisch manager van Altrecht Eetstoornissen Rintveld. Dit meisje moet snel hulp krijgen: "Helaas is het zo dat anorexia nervosa erger wordt als je langer wacht." Volgend jaar gaat het meisje studeren, het zou zonde zijn als anorexia dat toekomstplan verpest.

Zeg dat je die examenstress-smoes niet zo overtuigend vindt, raadt Van Elburg de jongen aan. Mobiliseer haar beste vriendin, laat die aandringen op een bezoek aan de huisarts. Probeer erachter te komen of haar ouders van de eetstoornis weten. Want zij spelen een cruciale rol bij de genezing van hun dochter.

Stap naar de vertrouwensdocent op school, adviseert Van Elburg met klem. "Die kan haar bij zich roepen en bijvoorbeeld samen met haar haar ouders bellen." Voorkom dat het meisje zich verstopt in de mediatheek. Ze moet hulp krijgen. Nu.

Reageren? Zelf een opvoedvraag insturen? Mail iris.pronk@trouw.nl

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden