Column

Die kloof tussen stad en platteland valt wel mee

Stevo Akkerman Beeld Trouw
Stevo AkkermanBeeld Trouw

Toen ik in Rotterdam ging wonen, en niet zomaar in Rotterdam, maar in een oude wijk 'op Zuid', kreeg ik direct te horen dat er een enorme kloof gaapte tussen ons en de overkant, het Rotterdam ten noorden van de Maas. Dat verbaasde me niets.

Ik heb even uitgerekend in hoeveel plaatsen ik in mijn leven heb gewoond en ik kom al snel op meer dan tien steden en dorpen in het westen, oosten en zuiden van het land, plus daarbuiten. Allemaal heel verschillend, maar allemaal in het bezit van één of meerdere kloven. Om bij Rotterdam te blijven, dat ervaart pas echt iets onoverbrugbaars als Amsterdam ter sprake komt, terwijl men in Eindhoven steeds zat af te geven op de héle Randstad en mijn klasgenoten in Berkum niets moesten weten van Zwolle, die veel te grote stad.

Ik bedoel maar, als ik hoor dat de slag bij Dokkum - ja, het gaat hier nog even over Piet - een opstand was van Friese helden tegen de Randstedelijke elite, en dat dit symptomatisch is voor een allesbepalende kloof in ons land, dan ben ik niet direct overtuigd. Er zijn zoveel kloven. En ik werd gisteren in mijn twijfel gesterkt door een bericht uit Barneveld. Nou ja, het ging om het hoofdredactioneel commentaar in het Nederlands Dagblad, en die orthodox-christelijke krant is onlangs verhuisd naar Amersfoort. Maar op Twitter heette het dat Barneveld zich keerde tegen Amsterdam, omdat het ND De Telegraaf de oren waste.

De 'relkrant uit Amsterdam', schreef het ND, moedigt een 'zinloze cultuurstrijd' aan door te doen alsof het gaat om platteland tegen Randstad. Terwijl juist in Friesland en Groningen een reeks conservatief-christelijke basisscholen besloot Piet niet langer zwart te laten zijn. Dat is 'leuker voor kinderen die van zichzelf een donkere huid hebben'.

Stereotypen

Daar gaan je stereotypen. Jammer, maar de werkelijkheid gaat zijn eigen gang. De ene stad is de andere niet en de provincie is niet één grote verzameling van onstedelijke opvattingen. Je proeft dat de stoottroepen van Zwarte Piet het platteland willen presenteren als de unieke vindplaats van de echte en gewone Nederlanders, ongecompliceerde helden met het hart op de goede plaats, en dat is natuurlijk een heerlijke categorie mensen, maar het is net iets te mooi om waar te zijn.

De realiteit is dat een (licht slinkende) meerderheid van álle Nederlanders, ook in de steden, vindt dat Zwarte Piet onveranderd moet blijven. Degenen die vóór verandering pleiten zullen vooral uit de grotere steden komen, dat is logisch. Maar daarmee is dit debat nog geen schisma tussen stad en platteland. Het is sowieso de vraag hoe groot de verschillen tussen die beide zijn. "Plattelanders zijn mentaal verstedelijkt", zei een onderzoeker van het Sociaal en Cultureel Planbureau vorig jaar.

Er wonen veel minder niet-westerse migranten in dorpen dan in steden, dat kleurt uiteraard het debat en bepaalt het tempo van de verandering. Maar een existentiële nationale kloof? Doe een stapje terug en kijk hoe Nederland de afgelopen vijftig jaar is veranderd. Dat ging aan geen dorp voorbij.

Lees meer columns van Stevo Akkerman op trouw.nl/akkerman.
Lees ook:
Zwarte Piet verdeelt stad en ommeland
Lees ook:
In Alphen blijft Piet pikzwart, in Meppel kan het best anders

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden