Die afgrijselijke heksenjacht op aanhangers van Gülen

Wat een actieve zomervakantie heb jij achter de rug! Eerst met je geliefde naar Kroatië (nog bedankt voor het keppeltje dat je voor me hebt meegenomen uit de synagoge van Dubrovnik) en toen meteen door naar Berlijn om aan The Muslim Jewish Conference deel te nemen. Ik vind het wel van enige ironie getuigen dat juist de oude hoofdstad van het Duitse Rijk nu onderdak biedt aan joodse en islamitische jongeren die tot diep in de nacht met elkaar discussiëren over het verschil tussen antisemitisme en antizionisme en de overeenkomsten tussen Jodenhaat en islamofobie. Ze hebben in Berlijn weleens anders tegen de rechten van minderheden aangekeken!

Maar toen ik dit voorjaar zelf naar de stad aan de Spree afreisde om een reportage te schrijven over de afkalving van de sociaaldemocratie en de opkomst van het rechtspopulisme, viel me al op hoe serieus de Duitsers zich inspannen om in het reine te komen met hun verleden. Je kunt in Berlijn geen hoek omslaan zonder tegen een Holocaust-Mahnmal, gedenkteken voor de vermoorde Sinti en Roma of monument ter nagedachtenis van de boekverbranding van 1933 aan te lopen. Aan die Vergangenheitsbewältigung, zoals de Duitsers het noemen, kunnen wij in Nederland nog een puntje zuigen.

Goed dat op de conferentie die jij bijwoonde ook aandacht werd besteed aan de haat tegen moslims die als een spook door Europa waart en dat je jongeren uit Egypte en Pakistan hebt ontmoet die het hoofd koel houden.

Helaas is een verstandig gesprek tussen Joden en moslims niet het enige waar het vaak aan ontbreekt. Zelf ben ik deze zomer nogal geschrokken van de onderlinge tegenstellingen die opeens in de Turks-Nederlandse gemeenschap oplaaiden. Terwijl jij in Berlijn was, ontstond in Deventer, Apeldoorn, Zaanstad en Rotterdam een afgrijselijke heksenjacht op aanhangers van de Gülen-beweging.

Eerst vond ik het nog wel pittoresk: de Erdogan-supporters die zwaaiend met rode vlaggen naar de Erasmusbrug oprukten om tegen de mislukte staatsgreep te protesteren. Maar kort daarna begonnen de bedreigingen aan het adres van de redactie van de Gülen-gezinde krant Zaman Vandaag, huiswerkbegeleidingsinstituut Gouden Generatie, restaurantketen Meram en zakenlieden die werden geconfronteerd met de boodschap: 'We gaan jouw bloed laten vloeien'. Op het kantoor van Zaman Vandaag liet hoofdredacteur Mehmet Cerit me op zijn smartphone de intimiderende tweets zien die hij had ontvangen: foto's van stenguns en van een galg, voorzien van de tekst: 'Goddeloze hufters, aan jullie verraderlijke eigenschappen komt een einde'. Ook bleek er een kliklijn in het leven geroepen om Gülen-aanhangers in Nederland aan te geven bij de Turkse autoriteiten. Ik vond het huiveringwekkend.

Vandaar de vraag die ik je deze week wil stellen: hoe kun je, in de multiculturele samenleving die we hebben, voorkomen dat conflicten die in een land als Turkije worden uitgevochten ook naar Nederland worden geëxporteerd? Voordat je het weet ontstaat hier polarisatie en vervolging van groepen die de regering in het thuisland niet bevallen.

Wat kan onze rechtsstaat daar dan tegen ondernemen? Zou daar binnenkort ook niet een conferentie over moeten worden georganiseerd?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden