Standplaats

Deze politieke cowboy geeft de Mexicaanse presidentscampagne fleur

Beeld Pexels

"Nou, kom maar op", zegt Bronco vrolijk. Hij reist al weken het hele land door, op zoek naar handtekeningen om zijn kandidatuur voor het presidentschap bevestigd te krijgen. Zijn zestig levensjaren lijken amper effect op zijn gesteldheid te hebben. Sterker: waar hij nog energiek door de lobby van het Barceló Hotel in centrum Mexico-Stad beent, strompelt de dodelijk vermoeide dertiger Diana, zijn pr-chef, puffend achter hem aan.

Van alle kandidaten die op 1 juli om het Mexicaanse presidentschap strijden, mag ik Bronco stiekem het meest. Dat heeft weinig met zijn conservatieve ideologie te maken of zijn prestaties, of liever het gebrek daaraan, tijdens zijn gouverneurschap van de Noord-Mexicaanse deelstaat Nuevo León.

Wat Jaime Rodríguez Calderón, zoals hij eigenlijk heet, voor heeft op de andere kandidaten is persoonlijkheid. Het begint al met zijn bijnaam: El Bronco, een verwijzing naar een ongetemd paard. Zo presenteert de gouverneur zich ook graag. Het liefst meet hij zichzelf het imago van een stoere plattelandsjongen aan, met hoed, laarzen en theatrale foto's van hemzelf te paard. Hij doet zich voor als een kerel die geen blad voor de mond neemt, met de cowboycharme van een echte norteño, een noorderling.

"Ik praat veel, en als je zegt dat ik moet stoppen, ga ik twee keer zo snel praten", zei hij grinnikend toen ik hem voor het eerst ontmoette in 2016.

Moppen tappen

Glad pratende politici die een 'ik-ben-recht-door-zee'-persoon cultiveren zijn op zich niet uitzonderlijk, maar Bronco doet het met excentrieke trekjes en een innemendheid die hem anders maken dan andere Mexicaanse politici. Hij stookt zijn eigen tequila, tapt moppen op Twitter en lacht iedere kritiek, hoe terecht ook, met flair van zich af.

Politiek is hij nog steeds een novum, als de eerste onafhankelijke bestuurder van het land na een electorale hervorming die ook niet aan politieke partijen gebonden burgers toestaat mee te doen aan verkiezingen. Zelf was Bronco jarenlang lid van de Institutioneel Revolutionaire Partij van president Enrique Peña Nieto, maar hij was de corruptie van die partij naar eigen zeggen spuugzat. Zijn campagne zweepte kiezers op tot enthousiasme dat het politiek apathische Mexico in jaren niet had gezien.

Geen geslaagde gouverneur

Zijn gouverneurschap werd desondanks een grote teleurstelling. Toen hij een maand geleden aftrad om als onafhankelijk kandidaat een gooi naar het presidentschap te doen, waren de meeste inwoners van Nuevo León hem al zat. Zijn beloften zijn staat veiliger te maken, corrupte politici in de cel te gooien, een einde aan de traditionele partijpolitiek in de staat te maken; ze zijn allemaal mislukt. De nuevoleonenses, de inwoners, wijten dat aan de karaktereigenschappen die Bronco twee jaar geleden nog zo populair maakten: een en al praatjes, maar een bestuurder van niets. Ik kan ze geen ongelijk geven.

Een teleurstellend gouverneurschap en een kansloze verkiezingscampagne hebben echter geen enkel effect op Bronco's humeur. Toen ik hem woensdag in Mexico-Stad even sprak, had hij de energie van iemand die op het punt staat te winnen.

Uiteindelijk is hij meer een permanente politieke cowboyshow dan een serieuze presidentskandidaat. Als staatshoofd zou ik heel weinig vertrouwen in hem hebben, maar in een venijnige, vuile campagne vol kleurloze, maar meedogenloze kandidaten is hij de enige met wie ik wel een biertje wil drinken.

Andere artikelen vanuit Mexico van de hand van correspondent Jan-Albert Hootsen vindt u in het dossier Standplaats Mexico.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden