Opinie

Deze paring was een drama voor de televisiekijkcijfers

Dat de Philadelphia Phillies de World Series gewonnen hebben, is zelfs tot in de Nederlandse sportvolger doorgedrongen; we beginnen het langzaam te leren.

Twintig jaar geleden zei Ben de Graaf, het min of meer sportieve geweten van kritisch Nederland in die jaren nog: „Dat is toch allemaal afgesproken werk en show. Wat moeten we daarmee? Merkwaardig Amerikaans gedoe en ze spelen toch de volledige hoeveelheid wedstrijden omdat ze dan meer verdienen. Allemaal dubbele bodem”

Misschien dat De Volkskrant, waar De Graaf zijn teksten voor schreef nu zelfs uitslagen van de World Series heeft gebracht: the times, they are a changing, nietwaar?

Ook deze serie is weer niet over de volle zeven wedstrijden gegaan. Het waren er slechts vijf.

Dat bewijst dat honkballers die in die wedstrijdserie spelen een andere mores hebben dan een Hollandse journalist. De spelers van de Phillies hadden helemaal geen zin in zo’n vreemd scenario. Zij wilden winnen en liefst zo snel mogelijk,

Zij dachten niet aan eventueel meer binnen gehaald geld, want spelers denken over het algemeen niet zo. Ze zijn wel belust op geld en liefst veel, maar wedstrijden die erom gaan worden niet verkocht. Nog niet aan de duivel. Slechts zestien procent van alle grote finales van de afgelopen tien jaar is de volle lengte van wedstrijden ’gegaan’.

Er zat echter in dit duel tussen de Phillies en de Tampa Bay Rays, wel een ander aspect verborgen dat heel veel met geld te maken had en dat er bij ons, in ons kille kikkerland, nauwelijks ingaat: deze paring tijdens de World Series was een drama voor de kijkcijfers op de Amerikaanse tv en een klap in het gezicht van de grote reclamebureaus.

De Rays spelen in St. Peterburg in westelijk Florida, een stad waar pensionado’s, kleine middenstanders en soms een gelukzoeker wenst te verblijven. Hoewel de ploeg een felle aanhang heeft, ontbreekt het er aan uitstraling en achterland. Een Amerikaan die niet uit die streek komt, heeft niets met de Rays en kan St. Peterburg niet eens op de kaart aanwijzen.

Philadelphia heeft ongeveer hetzelfde euvel, het is te klein, hoewel de mensen in de staat Pennsylvania vrij massaal achter hun Phillies gingen staan, maar ook de uitstraling en bekendheid van de Phillies is niet groot. Beide steden zijn te klein om van een sportserie op de tv een kassucces te maken. De grote televisieclubs gaan pas geld verdienen als ploegen uit New York, Los Angeles, Miami, Chicago, Dallas, Boston of Atlanta zich melden voor de finales.

Of dat nu in het honkbal, basketbal of ijshockey is, er wordt pas geld verdiend als er in een topstad gespeeld wordt. Voor het ijshockey moet je daar dus Toronto en Montreal bijvoegen. Als één van die, traditioneel machtige hockeybolwerken, niet tot in de finale komt, is de Canadese tv last, wat Calgary, Vancouver en Edmonton ook doen.

Zo kijken wij (en ook Ben de Graaf) niet tegen sport aan. Amerikanen doen dat wel. De kijkcijfers voor deze World Series waren beperkt, de reclame-inkomsten minder dan ooit. Voor de reclamewereld en de machtige tv-stations zijn dit de ideale paringen: NBA: Los Angeles Lakers-Boston Celtics, NFL: New England Patriots-New York Giants, MLB: New York Yankees-Atlanta Braves en NHL: Montreal Canadiens-New York Rangers. Huiskamervraag: is er een sportjaar geweest dat deze finales alle vier gespeeld werden? Met andere woorden: is manipuleren hier mogelijk?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden