Dependance komt PSV goed van pas

ROTTERDAM - Wanneer een vereniging drie PSV'ers huurt en in de cruciale fase van de competitie met 5-2 van PSV verliest, zijn een heleboel lelijke dingen te verzinnen. Als Sparta echter verzekert dat het de belangen goed weet te scheiden, is twijfel niet gepast. En als trainer Rob Jacobs dan ook nog vertelt dat PSV er straks hooguit een speler kan stallen, is het zeker dat op Spangen zaterdag geen cadeautjes zijn uitgepakt.

Sparta Rotterdam voelt zich in zekere zin misbruikt door PSV. De dependance vindt althans dat ze niet beter is geworden van de samenwerking. Vorig jaar had Jacobs de beschikking over Mitchel van der Gaag, Ernest Faber en John Veldman en eindigde het gedeeld zesde, met 35 punten uit 34 wedstrijden, en een doelsaldo van 50 voor en 53 tegen. Terstond verzocht PSV de verdedigende talenten Faber en Van der Gaag zich in Eindhoven te melden en kreeg Sparta Arno Doomernik en Tom van Mol als troost. Het verschil? Sparta staat na 32 wedstrijden met 26 punten op de twaalfde plaats. Het doelsaldo: 31 voor, 58 tegen. "We behoren tot de grauwe, grijze middenmoot" , voorzag Jacobs de cijfermatige feiten van scherp cynisme. "Maar we zijn blij dat die grijze middenmoot er is. Dat betekent dat er nog clubs onder lopen, clubs die spelers kopen en kunnen investeren. Nee, wij schamen ons niet voor de grijze middenmoot."

Jacobs is de afhankelijkheid spuugzat. "PSV heeft er wel bij gevaren." Over de gevolgen voor Sparta praat hij liever niet. Continuiteit? Jacobs kan het woord niet horen. In zijn ogen is Sparta een jojo die op en neer gaat zonder het zelf te willen. Zo moet nu Van Mol, de Belgische jeugdinternational, weer terug naar de Herdgang. Veldman en Doomernik mogen blijven. Met hen zal PSV alle banden verbreken. Maar Jacobs weet niet of hij ze wil houden. Hij heeft geen zin in Eindhovense restanten. Kalusha en Heintze zijn namen waarover hij wil denken. Maar de kans dat PSV zulke dure namen uitleent, is net zo groot als de kans dat Sparta kampioen wordt. Heus, met satellietverenigingen loopt het zelden goed af. Ajax en Telstar besloten ooit tot cooperatie. Ajax dumpte er zijn derde keus, Telstar slikte het en stortte naar beneden. Jacobs ziet met Sparta hetzelfde gebeuren als het bestuur deze koers blijft varen. De club moet weer een eigen gezicht krijgen, vindt hij, een gezicht waarmee je voor de dag kunt komen. Het moet uit zijn met slappe aftreksels. Maar er is een dilemma: aftreksels zijn goedkoop. Dus zal het er wel op uitdraaien dat Jacobs er weer een paar van in zijn selectie opneemt. Wat moet je anders bij een club die het miljoen van zijn verkochte topscorer Edwin Vurens (Twente) gebruikt om het begrotingstekort te dichten? Je huurt wat, je scout wat. Het zijn de enige methoden die lonen.

De amateur Dennis de Bruin is zo'n levend bewijs. In de tweede helft moest hij Romario schaduwen, omdat zijn collega Ton Pronk de Zuidamerikaan in de eerste helft alle ruimte gunde en twee keer liet scoren. De Bruin deed het aanmerkelijk beter. Romario kwam er nog maar twee keer aan te pas, wat slechts een doelpunt opleverde, gemaakt door Berry van Aerle die een half gelukte voorzet van zijn spits voor het inpoeieren had. Daarmee kwam een einde aan een bizarre tijdspanne. Vier tegen nul had het bij rust gestaan. Trainer Hans Westerhof had zijn ploeg gecomplimenteerd en gewaarschuwd voor verslapping, en meer van die natuurlijke verschijselen. Speel de bal rond, zei hij, en doe geen moeilijke dingen. "Maar het tegenovergestelde gebeurde" , sprak hij wrang. Het was onthutsend om te zien. Na een uur spelen was het zomaar ineens 1-4. Doelman Wim de Ron voorkwam een eigen doelpunt van Gica Popescu, maar gaf Ron van den Berg daardoor een niet te missen rebound. Even later zette Van Mol zijn ploeggenoot Winston Bogarde vrij voor De Ron, en was het 2-4.

PSV kreeg het zwaar te verduren. Talloze Spartanen stormden de Eindhovense middenvelders aan alle kanten voorbij. Arthur Numan maakte na negen weken revalidaren zijn rentree, en voelde meteen hoe wiebelig benen-zonder-ritme kunnen zijn. En aangezien Rene Klomps krachten eveneens wegvloeiden liep Edward Linskens overal en nergens leemten op te vullen. Een kwartier voor het einde, juist nadat Popescu een geweldige kans voor Glenn Helder had verijdeld, greep Westerhof in. Hij wisselde Numan voor Faber, waardoor PSV met vijf verdedigers en twee verdedigende middenvelders ging voetballen. Dat blok was Sparta te machtig, zoals PSV's aanvalslinie de club in de eerste helft te machtig was geweest. Het begon met een doelpunt van Romario die een door doelman Metgod weggeslagen schot van Kalusha over de doellijn tikte: 0-1. Zes minuten later wisselden de Braziliaan en de Zambiaan de rollen van veroorzaker en afmaker en was het 0-2.

De derde treffer was de mooiste van de avond die voor vele Feyenoord-fans in het Kasteel een ware beproeving werd. Metgod maakte, al dan niet opzettelijk, hands nadat Michel Valke de bal vrolijk aan Popescu had gegeven. Scheidsrechter Reygwart meende met een gele kaart en een vrije schop te kunnen volstaan, maar Erwin Koeman had een zwaardere straf in gedachten. Zijn trap verdween buiten ieders bereik juist onder de kruising van paal en lat. Koeman en negen andere PSV'ers waren door het dolle. Romario keek daarentegen als een oorwurm. Hij dacht aan de gesprekken die hij naar aanleiding van Roda-PSV had gevoerd. Het was waar dat zijn medespelers hem na lang weer fatsoenlijk aanspeelden en ondersteunden, maar dat uitgerekend je grootste vijand zo'n mooi doelpunt moet maken. . . dat is toch even slikken. Bedremmeld liep hij terug naar de middencirkel, en besloot nog een keer voor meester te spelen. Vlak voor de pauze ontdeed hij zich met een soepele beweging voor de zoveelste keer van Pronk, waarna hij de bal ongehoord hard langs Metgod ramde.

De 0-4 was zijn 22e doelpunt in zijn 23ste wedstrijd van het seizoen. Woensdag nog een helftje in Dordrecht (ruststand 0-1) volmaken, zondag samen met Wim Kieft, zijn gerespecteerde en weer fitte compaan, de verdediging van Vitesse pesten, en maandag de 31e thuis tegen Volendam afscheid nemen van het publiek. Het zijn drie kansen om Ajax' topschutter Dennis Bergkamp, 22 doelpunten in 25 wedstrijden, het nakijken te geven. Eerste zijn van de nationale schutterslijst, dat zou hem echt voldoening geven. Het zijn dan wel geen veertig goals geworden zoals hij had beloofd, maar een van de beste spelers ter wereld op punten te verslaan geeft een kick van jewelste. Meer nog dan het vierde kampioenschap in vijf seizoen PSV. Nu nog een club die het belang van zijn onwaarschijnlijk hoge scoringsmoyenne (98 doelpunten in 106 duels) onderschrijft, en geld en geduld genoeg heeft om hem uit zijn isolement in Eindhoven te halen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden