Denis Mentsjov verspeelt kans op eindzege

Sastre nam na zijn zege op Alpe d’Huez de gele trui over van ploeggenoot Frank Schleck. Met een tijdrit voor de boeg blijft Evans favoriet.

Geert Langendorff en Alpe d’Huez

Met een knikje bezegelde Frank Schleck aan de voet van Alpe d’Huez zijn eigen lot. De drager van de gele trui gaf ploeggenoot Carlos Sastre toestemming om op de klim met 21 haarspeldbochten voor eigen succes te rijden. Terwijl Schleck berustte in een rol van luxeknecht, verdween Sastre in rap tempo uit zicht. De Spanjaard hield zijn soepele tred vast tot aan de finishlijn en nam het leiderstricot over van Schleck. Zijn voornaamste concurrenten, onder wie Cadel Evans en Denis Mentsjov, gaven veel terrein prijs.

„Frank offerde zich voor mij op”, verklaarde Sastre een half uur na afloop van de 17de etappe het intrigerende moment. „Daarvoor ben ik hem zeer dankbaar. Ik voelde me goed, geloofde in een splijtende aanval en vroeg Frank of hij me daarbij wilde steunen. ‘Okay’, klonk het. Toen ben ik in volle vaart vertrokken. Dat mijn vlucht me de gele trui opleverde én een gunstige uitgangspositie, dank ik niet louter mijn eigen kwaliteiten. Zonder de steun van Frank, zijn broer Andy, ploegleider Bjarne Riis en de rest van het team, had ik nooit zoveel winst geboekt.”

De woorden van lof aan het adres van CSC kwamen niet voort uit valse bescheidenheid. De Deense wielerformatie stelde de laatste dagen alles in het werk om Evans en Mentsjov voortijdig te breken. Bij elke zware beklimming voerden coureurs van de ploeg om beurten het tempo op. Alleen Sastre en Schleck hoefden zich niet te mengen in de slijtageslag. De tactische zet toonde tijdens de zwaarste etappe van de Tour de France zijn effectiviteit. Op de steile weg naar l’Alpe d’Huez moesten de overige favorieten voor de eindzege een antwoord schuldig blijven.

Sastre zette Evans, die niet beschikte over de assistentie van knechten, op een achterstand van 1 minuut en 34 seconden. Met een tijdrit over 53 kilometer in het verschiet hoeft de Australiër de hoop op winst van de Tour nog niet op te geven. Evans, in tegenstelling tot Sastre een specialist op het individuele onderdeel, kan zijn favorietenrol op zaterdag nieuw leven in blazen. Voor Mentsjov kwam de klap veel harder aan. Alleen een wonder kan de kopman van Rabobank nog een titel opleveren.

Zelf wilde hij niet van opgeven weten. Mentsjov mompelde dat zijn fikse tijdverlies niets betekende. Met een beetje fortuin zag hij zichzelf op de slotdag in het geel over de Champs-Elysees rijden. De staf van Rabobank haalde hem snel uit die droom. „Een podiumplek lijkt me het maximaal haalbare”, sprak ploegleider Erik Breukink. „Hij moest op Alpe d’Huez seconden terugpakken op Evans. Daarin slaagde hij niet. Denis kan Sastre op de tijdrit wellicht achterhalen, maar ruim twee minuten goedmaken op Evans lijkt me een irreële gedachte.”

Breukink gaf aan ’s ochtends vroeg te hebben geloofd in een oprisping van zijn belangrijkste kracht. „De Tourzege lag in ons bereik”, sprak hij. „Op Alpe d’Huez lag de sleutel. Zo dacht hij er zelf ook over. Denis gaf tijdens het ontbijt blijk van een goed koersinzicht. Hij wist precies op welk punt de race zou ontploffen. Denis zei letterlijk: ‘Als Sastre wegspringt, moet ik meegaan. Dan maak ik zeker tijd goed op Evans.’ Tactisch klopte alles, alleen zijn benen wilden niet meewerken.”

Tot die conclusie kwam Mentsjov verrassend snel. Toen Sastre op 13,4 kilometer van de finish vaart maakte, haakte de 30-jarige renner direct aan. Nog geen 100 meter verder moest hij zijn poging staken. Een gebrek aan macht deed hem besluiten zich te laten terugzakken. Tot zijn schrik kon hij het tempo van het groepje met onder meer Evans en de gebroeders Schleck evenmin bijbenen. Toen een afgang onvermijdelijk leek, vocht hij de aansluiting met hen terug. Voor een tweede vluchtpoging ontbrak hem de energie.

„Normaal gesproken kan je een renner die op Alpe d’Huez bij het tien kilometerpunt is gelost, afschrijven”, blikte Breukink terug. „Denis kwam terug. Daarmee toonde hij karakter. Maar de gele trui kan hij normaal gesproken uit zijn hoofd zetten. Met een schuin oog zal ik straks het klassement bekijken. Als ik dan het onnodige tijdverlies van Denis in drie eerdere ritten aftrek van zijn eindtijd, kom ik misschien tot de conclusie dat hij Tourwinaar had moeten zijn. Dan krijg ik een vieze smaak in mijn mond.”

In het kamp van Evans was de stemming een stuk beter. Ploegleider Marc Sergeant van Silence Lotto glimlachte bij het zien van de uitslag van de etappe naar Alpe d’Huez. „Cadel kan het gat met Sastre (1 minuut 34) in de tijdrit dichten. Dit verschil is ‘speelbaar’.”

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden