Den Haag kleurt blauw, blauw, hemelsblauw

De kleuren blonken ons tegemoet: paarse motorblokken, gordijnstemmers van velours, en zwarte dagen voor het CDA. Halverwege de avond dacht ik: hier zit wat achter. Hilversum probeert het ware kleurencomplot te verdoezelen. Het begon al op de avond vóór de verkiezingen. Freek de Jonge fileerde Den Haag in een blauwgeruite kiel van Suit Supply. Ik noem dat merk expres omdat De Jonge dat ook deed. De firma werd op de aftiteling zelfs bedankt. De Jonge gezwicht voor het grote kapitaal? Mijn achterdocht was gewekt.

Op de verkiezingsavond zelf zagen we Ferry Mingelen in grijsblauw, met naast hem Rob Trip in een kobaltblauwe creatie. Het stond Trip prachtig, werkelijk subliem, en ik sprak mezelf bedarend toe: Twee keer blauw, daar hóeft natuurlijk niks achter te zitten. Toen verwelkomde Ron Fresen ons bij de PVV. In het blauw. Pim van Galen bij Sam-som. Allebei schitterend blauw. Xander van der Wulp bij de VVD. Gouvernementeel blauw. Chris Ostendorf in Brussel. Diplomatiek blauw. Nog probeerde ik de kalmte te bewaren: Toeval Pekelder, allemaal toeval!

De NOS schakelde over naar Sebastiaan Meijer bij het CDA en Reijer Zwaan bij 50Plus: twee keer blauw. Bevend zapte ik naar RTL 4. Ze waren bij D66. "Het was een bizarre tweestrijd", pruttelde het Paarse Motorblok Zelf. Maar wel in het blauw. Ik werd gek. Dit kan niet! In de hoop tot rust te komen drukte ik op Nederland 2: Sven Kockelmann. Moet je nagaan hoe je eraan toe bent als je balans gaat zoeken bij Kockelmann! Hij praatte met Wiegel. Waar ze het over hadden, is me grotendeels ontgaan, maar ze waren niet in het blauw. Toch nog rechtvaardigheid. Wiegel wilde vier partijen en twee informateurs of omgekeerd, dat weet ik niet meer. Kockelmann knikte. De inquisiteur van de KRO was opvallend timide. Nu eens niet blazend van verontwaardiging, maar zelfs wel vriendelijk. "Sorry dat ik u onderbreek." Hoorde ik het goed? Sorry dat ik u onderbreek? Of was ik nog steeds in de war?

Terug naar de NOS. Bij de VVD ging het dak eraf. Op het podium stond een man met geverfd haar (zwart, wat een opluchting!), die in de verte een beetje deed denken aan een jonge uitgave van Henk Krol. Het was Gordon met z'n LA, The Voices. Allemaal met VVD-stropdas en allemaal in het blauw. Het was niet alleen een culturele, maar ook een mode-shock. Na zo'n kleurenhersenspoeling is zelfs de verschijning van Tofik Dibi - met een raar soort Palestijns sjaaltje, maar wel wit! - een verfrissing. Frisser dan zijn voorvrouw Sap die haar eigen decimering probeerde te versluieren door sliep-uit te doen naar Wilders: "Fantastisch dat de PVV zo heeft verloren." Ze sprak overigens in nachtblauw. Buma had de blues in zwartblauw.

Wat is dat toch voor samenzwering tussen kledingindustrie en Den Haag? Op internet ging ik op zoek naar een antwoord, en vond: "Blauw is de kleur van gezagsdragers. Het staat voor verantwoordelijkheid, trouw, eerlijkheid, hard werken en verstand. Maar ook voor fabels en sprookjes. En het houdt de vliegen buiten." Met andere woorden: met blauw kun je alle kanten op. Geen wonder dat Den Haag er zo dol op is.

Mijn kledingadvies voor het gedwongen huwelijk van Mark & Diederik: trouw in het blauw.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden