Democratische afgevaardigden in het nauw wegens corruptie

Bas den Hond

’Toe dan, schop me eruit als je durft!’ In een onverwachte toespraak tot het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden heeft de Democraat Charles Rangel dinsdag zijn medeparlementariërs uitgedaagd hem wegens corruptie zijn zetel te ontnemen. Of hem anders vrij te spreken. En snel ook, want de verkiezingen zijn al begin november.

Zo’n zware straf waren zijn collega’s helemaal niet van plan hem te geven. Zijn veronderstelde misdaden vinden ze hoogstens een reprimande waard. Hij vroeg donaties aan mensen die een kwestie aanhangig hadden bij de invloedrijke begrotingscommissie van het Huis, waar hij voorzitter van was, Niet direct voor hemzelf of zijn campagnekas, maar voor een naar hem te noemen onderzoekscentrum aan een universiteit in New York. Hij betaalde geen belastingen over zijn tweede huis op een Caribisch eiland en over een kleine half miljoen euro aan ander vermogen. En hij gebruikte een sociale huurwoning in New York als campagnekantoor.

Als het geen slordigheid was – zo noemt Rangel het zelf – dan was het de typische corruptie van iemand die zo lang aan de touwtjes trekt, dat hij denkt dat de wereld zijn poppentheater is. Rangel (80) is al bijna veertig jaar lid van het Huis van Afgevaardigden, wat betekent dat de kiezers van Harlem, in New York, hem al negentien keer hun belangen hebben toevertrouwd. Voor zo’n politicus werkt het vooruitzicht van de verkiezingen op den duur niet meer disciplinerend.

Maar voor zijn partij is Rangel nu een probleem geworden. Twee jaar geleden, toen behalve het witte woonhuis van George W. Bush ook het hele Huis van Afgevaardigden op het spel stond, waren de Republikeinen de partij van de schandalen. Maar inmiddels lijken de Democraten er niet veel beter aan toe. Ook een andere fractiegenoot, Maxine Waters, loopt een goede kans door de Commissie voor ethiek op de vingers getikt te worden, voor het matsen van een bank waarvan haar man in het bestuur zat.

Net als bij een gewone rechter zou Rangel een handeltje kunnen doen. Een lichte tik op de vingers in ruil voor zijn vertrek uit de politiek bijvoorbeeld. Niemand minder dan president Barack Obama zinspeelde vorig weekeinde op een ’waardig afscheid’. Maar Rangel vindt zichzelf duidelijk nog te jong om de touwtjes los te laten. Of iedereen moet zeggen dat hij schone handen heeft: „Als ik mijn waardigheid niet hier en nu terug kan krijgen, doe dan maar je best om me weg te sturen.”

De Afgevaardigde van Harlem is niet zomaar een politicus. In 1945 koos dit district voor het eerst een zwarte, dominee Adam Clayton Powell Jr., in het Huis. Zijn standbeeld staat nog steeds levensgroot voor een groot kantoorgebouw, het Adam Clayton Powell Jr.-gebouw Het gebouw staat, inderdaad, aan de kop van de Adam Clayton Powell Jr. boulevard.

Ruim een kwart eeuw was Powell de ongekroonde koning van Harlem, en hij deed veel voor de burgerrechten van zwarten. Maar uiteindelijk kwam hij in opspraak. Een jonge zwarte politicus vond het welletjes en daagde hem uit in de voorverkiezingen. Zijn naam? Charles Rangel.

Daarmee houdt de parallel nog niet op: nu dreigt Rangel, als hij niet zelf vertrekt, in de Democratische voorverkiezingen te worden verdreven door een jonge zwarte politicus. En wel Adam Clayton Powell IV.

Die zei gisteren tegen The Washington Post dat hij niet uit is op het wreken van de familie-eer. Maar toch: het lijkt hem leuk om Rangels districtskantoor te betrekken. Het is in dat gebouw met de lange naam, met uitzicht op dat standbeeld.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden