Del Toro zet een nieuwe standaard voor de oude spookhuisfilm

Crimson Peak

Regie Guillermo del Toro. Met Mia Wasikowska, Tom Hiddleston en Jessica Chastain.

****

'Crimson Peak', de titel klinkt niet bepaald opwindend. Het zou de zoveelste 'haunted house'-film kunnen zijn, de zoveelste lawaaiige achtbaanrit die bezwijkt onder zijn special effects. Maar horrormaestro Guillermo del Toro, die vanuit Mexico Hollywood veroverde, heeft iets anders in petto: een operateske spookhuisfilm die met zoveel verfijning is gemaakt, dat het je duizelt.

Zijn heldin mag er ook zijn, een jonge aspirant schrijfster van geestverhalen die zich meer identificeert met Mary Shelley, auteur van Frankenstein, dan met Jane Austen. Edith Cushing is geen meisje dat zich gewillig voegt in de New Yorkse high society van begin twintigste eeuw, door Del Toro gevangen in goudbrokaat, en de zachte gloed van kaarslicht.

Het is een beeldschone wereld van ruisende zijde waarin Edith, met maagdelijke onbevangenheid gespeeld door Mia Wasikowska, als een blok valt voor een Engelse bezoeker. Verarmde adel zo te zien. Maar wel zo aantrekkelijk. Thomas Sharpe is naar Amerika gekomen om investeerders te vinden voor zijn uitvinding, een graafmachine. Als ze voor het eerst kussen, heeft dat melodramatische, 'Gone with the Wind'-allure.

Er is ook iets vreemds aan Thomas, en zeker aan zijn zus Lucille die niet van zijn zijde wijkt, ook niet als Edith en Thomas trouwen en het oude, afgelegen familiebezit betrekken in de Engelse heuvels.

Allerdale House heet de vervallen burcht, gesitueerd op kleigrond die zelfs de sneeuw bloedrood kleurt, en die door Del Toro liefdevol werd opgetuigd in een Canadese studio. Een onheilspellend oord met een passende alternatieve benaming: Crimson Peak, helrode bergtop.

We zijn in een spookhuisfilm met de klassieke allure van Hitchcocks 'Rebecca', waarin de jonge titelheldin ook voor een groot mysterie stond. In 'Crimson Peak' lijkt Edith in een van haar eigen geestverhalen verzeild. De thee van vuurdoornbessen die ze van haar schoonzus krijgt opgedrongen en die haar steeds misselijker maakt. De skeletten die achter de piepende deuren huizen. Het krakende parket. Het knappende haardvuur. De gierende wind. Het zijn bekende ingrediënten van de 'gothic horror', of zoals Del Torro het zelf noemt, de 'gothic romance' die voor de verandering in alle pracht wordt gebracht, inclusief seksuele obsessie.

Jessica Chastain is als de bemoeizuchtige schoonzus een vleermuisachtige verschijning, die bijna in het duistere decor van het kasteel verdwijnt. Mia Wasikowska krijgt als de belaagde Edith juist steeds ijlere uitdossingen die tot in de finesses haar mentale toestand weerspiegelen. Tussen de twee vrouwen ontstaat een geweldige 'cat fight', waaruit duidelijk wordt dat liefde kan ontaarden in totale gekte.

Tom Hiddleston staat er tussen, als de charming Englishman die misschien nog wel het hardst schrikt van de horror in het lyrische liefdesverhaal, waarmee Del Toro zomaar een nieuwe standaard zet voor de oude spookhuisfilm.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden